Шабӣ ки бар серуми он сабзпуш ме ояд

شبی که بر سرم آن سبزپوش می آید

Садои мақдами Хизрам ба гӯш ме ояд

صدای مقدم خضرم به گوش می آید

Ба ёди зулфу Рахши гулшан аз гулу сунбул

به یاد زلف و رخش گلشن از گل و سنبل

Қабои даридаи слосл ба дӯш ме ояд

قبا دریده سلاسل به دوش می آید

Нидо кунанд ба масҷиди муаззинон ҳар субҳ

ندا کنند به مسجد مؤذنان هر صبح

Ҳазар кунед ки он бода нӯш ме ояд

حذر کنید که آن باده نوش می آید

Ки рафтааст ба гулшан ки андалеби имрӯз

که رفته است به گلشن که عندلیب امروز

Хамӯш меравад ва дар хурӯш ме ояд

خموش می رود و در خروش می آید

Фиғони мотамёни бузургони ғофил ро

فغان ماتمیان بزرگان غافل را

Садои нолаи Кебекӣ ба гӯш ме ояд

صدای ناله کبکی به گوش می آید

Ту бода май хурӣ ва ман кабоб май гирдам

تو باده می خوری و من کباب می گردم

Ту май кашӣу марои хӯн ба ҷӯш ме ояд

تو می کشی و مرا خون به جوش می آید

Ба рӯзи марги дил аз хоб мешавад бедор

به روز مرگ دل از خواب می شود بیدار

Касе ки меравад аз худ ба ҳуш ме ояд

کسی که می رود از خود به هوش می آید

Чаро ба хӯн на нишинам чу сидои имрӯз

چرا به خون نه نشینم چو سیدا امروز

Ки гул ба доғи пай глФрўш ме ояд

که گل به داغ پی گلفروش می آید