Бар серуми рӯзӣ ки аз зулфи ту савдо гул кунад

بر سرم روزی که از زلف تو سودا گل کند

Ҳалқаи занҷирро дар пои ман сунбул кунад

حلقه زنجیر را در پای من سنبل کند

Меҳрбонӣ мекунад ҳар кас шикастам ме диҳад

مهربانی می کند هر کس شکستم می دهد

Бар сари ман по гузорад ҷой чун кокул кунад

بر سر من پا گذارد جای چون کاکل کند

Дар ҷавор бузургон ёбанд хӯрдон тарбият

در جوار بزرگان یابند خوردان تربیت

Беди маҷнӯн дар гулистони соя бар сунбул кунад

بید مجنون در گلستان سایه بر سنبل کند

Шарти маъшӯқии дили ошиқ ба даст овардан аст

شرط معشوقی دل عاشق به دست آوردن است

Синаро гули во барои хотир булбул кунад

سینه را گل وا برای خاطر بلبل کند

Даст ӯ аз шона май созами ҷудо бо зӯри оҳ

دست او از شانه می سازم جدا با زور آه

Баъд аз ин машшотагар бозӣ ба он кокул кунад

بعد از این مشاطه گر بازی به آن کاکل کند

Сидои маъшӯқи ман аз бас ки олӣ машраб аст

سیدا معشوق من از بس که عالی مشرب است

Меҳрбонии бештар бо ошиқ бепул кунад

مهربانی بیشتر با عاشق بی پل کند