Омад хазону сайри чаман орзӯ намонад

آمد خزان و سیر چمن آرزو نماند

Дар боғи рӯзгори гули ранг ва бӯ намонад

در باغ روزگار گل رنگ و بو نماند

Дар ҳеҷ абри об мурувват наёфтам

در هیچ ابر آب مروت نیافتم

Аз сабзаи ғайри ном ба лабҳои ҷӯ намонад

از سبزه غیر نام به لبهای جو نماند

Аз бас ки дар ҷаҳони сар бемағз шуд баланд

از بس که در جهان سر بی مغز شد بلند

Дар бӯстони даҳр ба ғайр аз каду намонад

در بوستان دهر به غیر از کدو نماند

Чун гули либос дар бар мо пора пора шуд

چون گل لباس در بر ما پاره پاره شد

Чандон руфӯ задем ки ҷой руфӯ намонад

چندان رفو زدیم که جای رفو نماند

Шабнами зи дасти барги хазони гашти поймол

شبنم ز دست برگ خزان گشت پایمال

Бар рӯй сокинони чаман обрӯ намонад

بر روی ساکنان چمن آبرو نماند

Файзӣ ба каси зи суфра манъам наме расад

فیضی به کس ز سفره منعم نمی رسد

Хам шуд тиҳӣу ншоء ба ҷом сабу намонад

خم شد تهی و نشاء به جام سبو نماند

эй сидо бишӯй зи арбоби ҷӯади даст

ای سیدا بشوی ز ارباب جود دست

Обии дарин муҳӣт барои вузӯ намонад

آبی درین محیط برای وضو نماند