Сабзаи хати об аз рухсор ҷонон ме хӯрд

سبزه خط آب از رخسار جانان می خورد

Ризқи худ ин мӯр аз хон сулаймон ме хӯрд

رزق خود این مور از خوان سلیمان می خورد

Сарфарозони ҷаҳонро айшҳо дар парда аст

سرفرازان جهان را عیشها در پرده است

Шамъ аз парвона ҳар шаби мурғ бирён ме хӯрд

شمع از پروانه هر شب مرغ بریان می خورد

Тангдастонро буд ҳанзали кадуии пари зи шаҳд

تنگدستان را بود حنظل کدوی پر ز شهد

Ғунчаи хӯни хеш бо лабҳои хандон ме хӯрд

غنچه خون خویش با لبهای خندان می خورد

намешавад помоли гирди роҳи туҷҷори ҳарис

می شود پامال گرد راه تجار حریص

Гирдбоди охири сари худ дар биёбон ме хӯрд

گردباد آخر سر خود در بیابان می خورد

Бештар мардон шаванд бар дасти номардони ҳалок

بیشتر مردان شوند بر دست نامردان هلاک

Шери аксари зхмкорӣ аз Нитсаатон ме хӯрд

شیر اکثر زخمکاری از نیستان می خورد

Рӯҳи танпарвар зи ҷой худ нахезад рӯзи ҳашар

روح تن پرور ز جای خود نخیزد روز حشر

Пои хоби олӯдаро лабҳои домон ме хӯрд

پای خواب آلوده را لبهای دامان می خورد

Ҳар ки лаб аз чашмаи Хизру масӣҳӣ тар накард

هر که لب از چشمه خضر و مسیحی تر نکرد

Бетакаллуф то қиёмати об ҳайвон ме хӯрд

بی تکلف تا قیامت آب حیوان می خورد

Мақсади зоҳид ба ҷайби худ фурӯ рафтан фаност

مقصد زاهد به جیب خود فرو رفتن فناست

Ин сар бемағзро чок гиребон ме хӯрд

این سر بی مغز را چاک گریبان می خورد

Ҳар ки ангушти таъарруз бар лаби соили ниҳод

هر که انگشت تعرض بر لب سایل نهاد

Пушти дасти хеши охири худ ба дандон ме хӯрд

پشت دست خویش آخر خود به دندان می خورد

Бештар бошанд ба дастон ба май хӯрдани ҳарис

بیشتر باشند به دستان به می خوردن حریص

Чашм ӯ хӯнам ба даҳ ангушт мижгон ме хӯрд

چشم او خونم به ده انگشت مژگان می خورد

Суфраи озодагон паҳнаст доими ҳамчуи субҳ

سفره آزادگان پهن است دایم همچو صبح

Нони худ соҳиби карами ҳамроҳ меҳмон ме хӯрд

نان خود صاحب کرم همراه مهمان می خورد

Меҳнат аз даврон ба ҳар кас мерасад дар хӯрд айш

محنت از دوران به هر کس می رسد در خورد عیش

Фикр нон дорад гадои султони ғам ҷон ме хӯрд

فکر نان دارد گدا سلطان غم جان می خورد

Рӯ наме орад ба хон ҳеҷ каси соҳиби ҳунар

رو نمی آرد به خوان هیچ کس صاحب هنر

Боғбони ризқи худ аз пушт гулистон ме хӯрд

باغبان رزق خود از پشت گلستان می خورد

Харҷи меҳмонхона ҳар кас бар каф ҳоҷиб гузошт

خرج مهمانخانه هر کس بر کف حاجب گذاشت

Чӯбҳо рӯзи ҳисоб аз даст дарбон ме хӯрд

چوبها روز حساب از دست دربان می خورد

Хонаи аҳли карами имсол аз неъмат тиҳӣаст

خانه اهل کرم امسال از نعمت تهیست

Ҳар ки онҷо мешавад меҳмон пушаймон ме хӯрд

هر که آنجا می شود مهمان پشیمان می خورد

Чун маи канъони азиз Миср гардад сидо

چون مه کنعان عزیز مصر گردد سیدا

Ҳар ки бар рухсори худ силии з ихвон ме хӯрд

هر که بر رخسار خود سیلی ز اخوان می خورد