Димоғи ошФтнӣ аз базми аҳл ҷӯад ме ояд

دماغ آشفتنی از بزم اهل جود می آید

зи шамъи суҳбати ин қавми буи дӯд ме ояд

ز شمع صحبت این قوم بوی دود می آید

Наме байнам бо аҳли ҷаҳон аз бас ки оҳангӣ

نمی بینم با اهل جهان از بس که آهنگی

Навой мухталиф аз базми чанг ва авд ме ояд

نوای مختلف از بزم چنگ و عود می آید

зи чашми имтиёзи халқи нури маърифати рафта

ز چشم امتیاز خلق نور معرفت رفته

Матоъи хеш ҳар ҷо май барам бесуд ме ояд

متاع خویش هر جا می برم بی سود می آید

Ҷафоҳое ки аз днёпрстонаст бар соил

جفاهایی که از دنیاپرستان است بر سایل

Куҷо бар ҳақи иброҳӣм аз намруд ме ояд

کجا بر حق ابراهیم از نمرود می آید

Ба санги хораи нони аҳл давлат мезанад паҳлу

به سنگ خاره نان اهل دولت می زند پهلو

Гадои пайваста бо лабҳои хӯн олуд ме ояд

گدا پیوسته با لبهای خون آلود می آید

Дарин айём барбастанд дарҳои иҷобат ро

درین ایام بربستند درهای اجابت را

Дуои дасти тиҳӣ аз каъба мақсӯд ме ояд

دعا دست تهی از کعبه مقصود می آید

Набошад сидои рабт ба ҳам дирошноён ро

نباشد سیدا ربط به هم دیرآشنایان را

Ъломтҳости пай дар паии қиёмат зуд ме ояд

علامتهاست پی در پی قیامت زود می آید