зи рашки кулбаи ман каъбау бтхонаҳ май сӯзад

ز رشکِ کلبهٔ من کعبه و بتخانه می‌سوزد

Ту дар як хонаи оташ май зании сад хона май сӯзад

تو در یک خانه آتش می‌زنی صد خانه می‌سوزد

Ту май бо ғайр май нӯшӣ ва май гирдами кабобати ман

تو می با غیر می‌نوشی و می‌گردم کبابت من

Ту шамъи анҷуман май гардӣу парвона май сӯзад

تو شمع انجمن می‌گردی و پروانه می‌سوزد

Ба ҷисму ҷони ман эй барқ бепарво мурувват кун

به جسم و جان من ای برق بی‌پروا مروت کن

Ту бар коҳи ман оташ май занӣу дона май сӯзад

تو بر کاه من آتش می‌زنی و دانه می‌سوزد

Нигоҳи гарм дар майхонаи ман аз ки афтодаст

نگاه گرم در میخانهٔ من از که افتادست

Май аз хам то барояд шишау майхона май сӯзад

می از خُم تا برآید شیشه و میخانه می‌سوزد

Туро имрӯз ҳамчун мӯии оташи дида май байнам

تو را امروز همچون موی آتش‌دیده می‌بینم

Кадоми ошуфта бар тасхири зулфати шона май сӯзад

کدام آشفته بر تسخیر زلفت شانه می‌سوزد

Наме резад касе бар оташ бетобӣам обӣ

نمی‌ریزد کسی بر آتش بی‌تابی‌ام آبی

Ба ҳолам ошно мегиряду бегона май сӯзад

به حالم آشنا می‌گرید و بیگانه می‌سوزد

Ба ёди он гули рӯи сидои шамъӣ ки афрӯзам

به یادِ آن گل رو سیدا شمعی که افروزم

Ба гулшани булбул ва дар анҷумани парвона май сӯзад

به گلشن بلبل و در انجمن پروانه می‌سوزد