Рангинии рухи ту ба раъно надода анд

رنگینی رخ تو به رعنا نداده اند

Доғи маро ба лола саҳро надода анд

داغ مرا به لاله صحرا نداده اند

Шабнами зи боғи коми дил худ гирифт ва рафт

شبنم ز باغ کام دل خود گرفت و رفت

Моро чаҳ шуд ки роҳ тамошо надода анд

ما را چه شد که راه تماشا نداده اند

Хӯни хӯрдаи теғ то шудаи пҳлўншини ту

خون خورده تیغ تا شده پهلونشین تو

Дар ятеми муфт ба дарё надода анд

در یتیم مفت به دریا نداده اند

Чашмат ба як киришмаи ҷаҳонро хароб кард

چشمت به یک کرشمه جهان را خراب کرد

Ин шеваро ба наргис Шаҳло надода анд

این شیوه را به نرگس شهلا نداده اند

Он Юсуфӣ ки қофила ҳоианд банда аш

آن یوسفی که قافله هایند بنده اش

ӯро азизи ман ба Зулайхо надода анд

او را عزیز من به زلیخا نداده اند

Мардум чаҳ шуд ки аз назар пок ғофиланд

مردم چه شد که از نظر پاک غافلند

Ин серумаро ба дидаи худ ҷо надода анд

این سرمه را به دیده خود جا نداده اند

Умрӣаст кардааст қаноат ба бе барӣ

عمریست کرده است قناعت به بی بری

Бо сарви муфти қомат раъно надода анд

با سرو مفت قامت رعنا نداده اند

Бар тўтёии ман назарӣ кас наме кунад

بر توتیای من نظری کس نمی کند

Дар рӯзгори дида бино надода анд

در روزگار دیده بینا نداده اند

Чун ғунча бастаем забони худ аз суол

چون غنچه بسته ایم زبان خود از سئوال

Озодаему хоҳиш дунё надода анд

آزاده ایم و خواهش دنیا نداده اند

Огоҳ нест аз дили пари хӯни ман касе

آگاه نیست از دل پر خون من کسی

Паймонаи марои даҳан во надода анд

پیمانه مرا دهن وا نداده اند

Ин манъмон ки суфраи худ паҳн карда анд

این منعمان که سفره خود پهن کرده اند

Имрӯзи тӯша ӣӣ бар фардо надода анд

امروز توشه یی بر فردا نداده اند

Ҳар кас ба хон аҳл карам рафт дасти хушк

هر کس به خوان اهل کرم رفت دست خشک

Бар остони хонаи худ ҷо надода анд

بر آستان خانه خود جا نداده اند

Гирданд халқ дар паии рӯзӣ чу Асия

گردند خلق در پی روزی چو آسیا

эй сидои зи санги маро по надода анд

ای سیدا ز سنگ مرا پا نداده اند