Агар дар хонаи ойинаи он рӯҳ равон ояд

اگر در خانه آئینه آن روح روان آید

Ба истиқбол ӯ дар сӯрати девор ҷон ояд

به استقبال او در صورت دیوار جان آید

Гулӯии худ ба оби теғ ӯ сайдӣ ки тар созад

گلوی خود به آب تیغ او صیدی که تر سازد

Мубораки боди гӯйонаши ҳаёт ҷовдон ояд

مبارک باد گویانش حیات جاودان آید

Ба гулшан гар кунад он сабзи хати кокули рибои сирӣ

به گلشن گر کند آن سبز خط کاکل ربا سیری

Ба домнгириш чун сояи сунбул мўкшон ояд

به دامنگیریش چون سایه سنبل موکشان آید

Дукони худ агар аз шаҳри берун барда бигушоем

دکان خود اگر از شهر بیرون برده بگشایم

Ба савдояши зи малики Мисри чандин корвон ояд

به سودایش ز ملک مصر چندین کاروان آید

Якеро мекашад калаками якеро зинда ме созад

یکی را می کشد کلکم یکی را زنده می سازد

намеояд зи шамшери ончӣ аз теғ забон ояд

نمی آید ز شمشیر آنچه از تیغ زبان آید

Кунад ҳамчун ҳумои парвози мурғи рӯҳам аз шодӣ

کند همچون هما پرواز مرغ روحم از شادی

Агар тири туро пайкон ба мағз устихон ояд

اگر تیر تو را پیکان به مغز استخوان آید

Дил аз суҳбати норости табъон рӯзгорӣ шуд

دل از صحبت ناراست طبعان روزگاری شد

Гурезонаст чун тирӣ ки берун аз камон ояд

گریزان است چون تیری که بیرون از کمان آید

Работи даҳри ҷои хоб осоиш наме бошад

رباط دهر جای خواب آسایش نمی باشد

Ба гӯшам ҳар дами овоз дароӣ корвон ояд

به گوشم هر دم آواز درای کاروان آید

Ба калаками сидои байъат наме созанди гумроҳон

به کلکم سیدا بیعت نمی سازند گمراهان

Агар ҳар рӯз бар ман Ҷабраил аз осмон ояд

اگر هر روز بر من جبرئیل از آسمان آید