Қабои лолаи гаван дар бар чу он сарв равон ояд

قبای لاله گون در بر چو آن سرو روان آید

Нафас аз синаам берун чу шох арғавон ояд

نفس از سینه ام بیرون چو شاخ ارغوان آید

Агар дар гардиши оради он парии рӯи шиша май ро

اگر در گردش آرد آن پری رو شیشه می را

зи баҳри дстбўсӣ бар лаби паймона ҷон ояд

ز بهر دستبوسی بر لب پیمانه جان آید

Ба барги гул агар созами рақами шарҳи ҷудоӣ ро

به برگ گل اگر سازم رقم شرح جدایی را

Дар ангуштами қалам монанди булбул дар фиғон ояд

در انگشتم قلم مانند بلبل در فغان آید

Пари тир маломат карда мактуби марои ҷонон

پر تیر ملامت کرده مکتوب مرا جانان

зи кӯяши қосиди ман бо қад ҳамчун камон ояд

ز کویش قاصد من با قد همچون کمان آید

Ҳаваси гулҳо ба доман кард аз базми висол ӯ

هوس گلها به دامن کرد از بزم وصال او

Шукуфтаи хотир аз хон карямон миҳмон ояд

شکفته خاطر از خوان کریمان میهمان آید

Ба боғи даҳр чун шабнам надорам хоби осоиш

به باغ دهر چون شبنم ندارم خواب آسایش

Ба гӯшам ҳар замони овози пой боғбон ояд

به گوشم هر زمان آواز پای باغبان آید

Ба он гул ғунчанатавон сохт изҳори парешоне

به آن گل غنچه نتوان ساخت اظهار پریشانی

Ба гӯши нозук ӯ ҳалқаи сунбул гарон ояд

به گوش نازک او حلقه سنبل گران آید

зи ҷои хеши қамарии ҳамчуи сарв озод бархезад

ز جای خویش قمری همچو سرو آزاد برخیزد

Паии таклифи мурғони ҷғд агар дар бӯстон ояд

پی تکلیف مرغان جغد اگر در بوستان آید

Ба истиқболи тираши синаро вокрдаҳ бархезам

به استقبال تیرش سینه را واکرده برخیزم

Барои куштанами рӯзӣ ки он абрўкмон ояд

برای کشتنم روزی که آن ابروکمان آید

Надидаи сидои боғи муродам рӯй шабнам ро

ندیده سیدا باغ مرادم روی شبنم را

Агар ояд барои сайр чун об равон ояд

اگر آید برای سیر چون آب روان آید