Ман девонаро арвоҳи маҷнӯн чун ба ёд ояд

من دیوانه را ارواح مجنون چون به یاد آید

Ғуборолуд аз домони саҳро гирдбод ояд

غبارآلود از دامان صحرا گردباد آید

Нагардад сади роҳи мағфират бар одамии исён

نگردد سد راه مغفرت بر آدمی عصیان

Тараҳҳуми хоҷаро бар бандагони хона зод ояд

ترحم خواجه را بر بندگان خانه زاد آید

Ба базми аҳл дунё нест кории ҳақи шиносон ро

به بزم اهل دنیا نیست کاری حق شناسان را

Ба мактаби хонаи ин қавми Тифл бесавод ояд

به مکتب خانه این قوم طفل بی سواد آید

Нигоҳами тозаи рӯи баргардад аз чоки гиребонаш

نگاهم تازه رو برگردد از چاک گریبانش

Тамошоем ба кафи гулдаста аз боғ мурод ояд

تماشایم به کف گلدسته از باغ مراد آید

Наме созанди арбоби карами маҳрӯми соил ро

نمی سازند ارباب کرم محروم سایل را

Гадо давраст аз даргоҳи султон бемурод ояд

گدا دور است از درگاه سلطان بی مراد آید

Дар оғози ҷавонии тавбаи иқбол дигар дорад

در آغاز جوانی توبه اقبال دگر دارد

Насими файз дар бустон ба вақт бомдод ояд

نسیم فیض در بستان به وقت بامداد آید

Бомдоди хат аз банди қабояши сад гиреҳ во шуд

بامداد خط از بند قبایش صد گره وا شد

Яқин кардам ки охири бастагиҳоро кшод ояд

یقین کردم که آخر بستگی ها را کشاد آید

Асири зулф ӯ эй сидои умри абад бояд

اسیر زلف او ای سیدا عمر ابد باید

Агар ояд аҷал ӯро барои хайр бод ояд

اگر آید اجل او را برای خیر باد آید