Соқии маҷлиси мо он бут бебок нашуд

ساقی مجلس ما آن بت بی باک نشد

То ба хӯн рӯй нишастем дилаш пок нашуд

تا به خون روی نشستیم دلش پاک نشد

Хат баровард ва ба гирди дил ушшоқ нагашт

خط برآورد و به گرد دل عشاق نگشت

Тифли мо пер шуду соҳиб идрок нашуд

طفل ما پیر شد و صاحب ادراک نشد

Гӯш бар гуфта ман он лаб хомӯш накард

گوش بر گفته من آن لب خاموش نکرد

То забон дар даҳанам чун сар мисвок нашуд

تا زبان در دهنم چون سر مسواک نشد

Рӯзеи сифлаи зар ва сим нагардад ҳаргиз

روزیی سفله زر و سیم نگردد هرگز

Ризқи гирдоб ба ғайр аз хас ва хошок нашуд

رزق گرداب به غیر از خس و خاشاک نشد

Ҳоҷат хеш мабар пеши баланди иқболон

حاجت خویش مبر پیش بلند اقبالان

Гиреҳи ҳеҷ касе бози з афлок нашуд

گره هیچ کسی باز ز افلاک نشد

Дил магӯ онкӣ чу гули синаи худ пора накард

دل مگو آنکه چو گل سینه خود پاره نکرد

Башикан он даст ки зу перҳанӣ чок нашуд

بشکن آن دست که زو پیرهنی چاک نشد

намешавад номи ҳунарманди пас аз марги илм

می شود نام هنرمند پس از مرگ علم

Донаи сар сабз нашуд то ба таҳ хок нашуд

دانه سر سبز نشد تا به ته خاک نشد

Дар чунин фасл ки мегул кунад аз нашутур хор

در چنین فصل که می گل کند از نشتر خار

Панҷаам силсилаи ҷунбони раг ток нашуд

پنجه ام سلسله جنبان رگ تاک نشد

Сидои ин ғазали соиби ширин сухан аст

سیدا این غزل صایب شیرین سخن است

Соф бо мо дили он шуъла бебок нашуд

صاف با ما دل آن شعله بی باک نشد