Вақт шуд хати по бар он гулбарг тар хоҳад ниҳод

وقت شد خط پا بر آن گلبرگ تر خواهد نهاد

Расму ойини туро навъ дигар хоҳад ниҳод

رسم و آئین تو را نوع دگر خواهد نهاد

Тири мижгон ту хоҳад аз касодӣ хок хӯрд

تیر مژگان تو خواهد از کسادی خاک خورد

Чун камони абрӯии ту ҳар гӯша сар хоҳад ниҳод

چون کمان ابروی تو هر گوشه سر خواهد نهاد

Аз савод зулф гардад ҳасани шӯхати нопадид

از سواد زلف گردد حسن شوخت ناپدید

Шом чун омад шафақи рӯ дар сафар хоҳад ниҳод

شام چون آمد شفق رو در سفر خواهد نهاد

Фўтаҳи зории зи гардан фохта хоҳад гирифт

فوطه زاری ز گردن فاخته خواهد گرفت

Сарви ту зини ғусса бар девор сар хоҳад ниҳод

سرو تو زین غصه بر دیوار سر خواهد نهاد

Панҷаи зӯроварон аз доманати кӯтоҳ буд

پنجه زورآوران از دامنت کوتاه بود

Бҳлаҳи даст акнӯн бар он мӯӣ камар хоҳад ниҳод

بهله دست اکنون بر آن موی کمر خواهد نهاد

Ҳиндӯии хатро агар садбор аз пои аФгнӣ

هندوی خط را اگر صدبار از پا افگنی

Чун зи ҷои бардошти сарпо пештар хоҳад ниҳод

چون ز جا برداشت سرپا پیشتر خواهد نهاد

Дил набандад сидои ғайр аз ту бо шӯх дигар

دل نبندد سیدا غیر از تو با شوخ دگر

Пеш ӯ аз лаб агар ҳалвоӣ тар хоҳад ниҳод

پیش او از لب اگر حلوای تر خواهد نهاد