Кӯҳро афғонами оташ дар ҷигар ме афганд

کوه را افغانم آتش در جگر می افگند

Баҳрро ашкам ба гирдоб хатар ме афганд

بحر را اشکم به گرداب خطر می افگند

Ҷӯади Нитсаонро чаҳ бошад обрӯи пеши садаф

جود نیسان را چه باشد آبرو پیش صدف

Дар иваз ҳар қатра ӣӣ ӯро гуҳар ме афганд

در عوض هر قطره یی او را گهر می افگند

Дилрабоён мекунанд аз икдгри касби ҳунар

دلربایان می کنند از یکدگر کسب هنر

Гули зи тифлии ғунчаро дар фикр зар ме афганд

گل ز طفلی غنچه را در فکر زر می افگند

Гӯшаи майхонаро зоҳид ба чашм кам мубин

گوشه میخانه را زاهد به چشم کم مبین

Ҳар ки онҷои по наад ӯро басар ме афганд

هر که آنجا پا نهد او را بسر می افگند

Аз баду нек имтиёзӣ нест хуршеди маро

از بد و نیک امتیازی نیست خورشید مرا

Партави худро ба ҳар девор ва дар ме афганд

پرتو خود را به هر دیوار و در می افگند

Чашми мо ху карда чун ёқӯб бар рухсори дӯст

چشم ما خو کرده چون یعقوب بر رخسار دوست

Кӯр гардад ҳар ки моро аз назар ме афганд

کور گردد هر که ما را از نظر می افگند

Сидогар аз лабаш гӯям ҳадисӣ дар чаман

سیدا گر از لبش گویم حدیثی در چمن

Ғунча аз гули пеш рӯй худ сипар ме афганд

غنچه از گل پیش روی خود سپر می افگند