Ҳар кас ки зини муҳӣти дам об ме хӯрд

هر کس که زین محیط دم آب می خورد

То ҳаст печу тоб чу гирдоб ме хӯрд

تا هست پیچ و تاب چو گرداب می خورد

Шаби зиндаи дори миннат соқӣ наме кашад

شب زنده دار منت ساقی نمی کشد

То субҳ май зи соғар маҳтоб ме хӯрд

تا صبح می ز ساغر مهتاب می خورد

Мастӣ ки з эҳтисоб наёяд ба хештан

مستی که ز احتساب نیاید به خویشتن

Силии зи нештар ба раг хоб ме хӯрд

سیلی ز نیشتر به رگ خواب می خورد

Чун доғи лола ҳар ки сияҳи косаи аўФтод

چون داغ لاله هر که سیه کاسه اوفتاد

Аз тишнагии зи чашмаи хӯн об ме хӯрд

از تشنگی ز چشمه خون آب می خورد

Бар орзӯӣ худ нарасад дили зи изтироб

بر آرزوی خود نرسد دل ز اضطراب

Ин ташна об гуфта ва симоб ме хӯрд

این تشنه آب گفته و سیماب می خورد

Дар гӯша ӣӣ нишин ва ба девор рӯ биор

در گوشه یی نشین و به دیوار رو بیار

Шайхи обу нони зи пушта миҳроб ме хӯрд

شیخ آب و نان ز پشته محراب می خورد

эй сидои мураббии олӣ талаб намой

ای سیدا مربی عالی طلب نمای

Неку бадӣ ки ҳаст ба арбоб ме хӯрд

نیک و بدی که هست به ارباب می خورد