Зулф бо холи лабаши талқин имон ме кунад
زلف با خال لبش تلقین ایمان میکند
То мусулмони номусулмонро мусулмон ме кунад
تا مسلمان نامسلمان را مسلمان میکند
Нафаси саркаши малики танро медиҳад охир ба бод
نفس سرکش ملک تن را میدهد آخر به باد
Ҳокими золими диёри хеш вайрон ме кунад
حاکم ظالم دیار خویش ویران میکند
Рози худ дар синаи чандон рӯ намесозад ниҳон
راز خود در سینه چندان رو نمیسازد نهان
Ҳар чаҳ дорад дар дили худ гул намоён ме кунад
هر چه دارد در دل خود گل نمایان میکند
Ишқи доғи хӯн чу лолаи рӯзе ошиқ навишт
عشق داغ خون چو لاله روزیی عاشق نوشت
Соҳиби эҳсон ҳар чаҳ дорад сарф меҳмон ме кунад
صاحب احسان هر چه دارد صرف مهمان میکند
Тнгдл бӯдани нишони айш рӯй овардан аст
تنگدل بودن نشان عیش روی آوردن است
Ғунчаро охири насими субҳ хандон ме кунад
غنچه را آخر نسیم صبح خندان میکند
Сидо дар фикри зулф ӯ аҷиби афтода Эй
سیدا در فکر زلف او عجیب افتادهای
Ин парешонеи туро охир парешон ме кунад
این پریشانی تو را آخر پریشان میکند