намешавад ҳангоми перии мӯӣ чун анбари сифед

می شود هنگام پیری موی چون عنبر سفید

Ин биёбон мешавад зини барфи сартосари сифед

این بیابان می شود زین برف سرتاسر سفید

Бас ки шаб то рӯз май сӯзам ба ёди қади дӯст

بس که شب تا روز می سوزم به یاد قد دوست

Устихони гашт ҳамчун шамъ дар пайкари сифед

استخوان گشت همچون شمع در پیکر سفید

Карда хуршеди фалак аз каҳкашон бар кафи Асо

کرده خورشید فلک از کهکشان بر کف عصا

намеравад дар кӯй ӯ ҳамчун гадои сари сифед

می رود در کوی او همچون گدای سر سفید

Умрҳо бар остонаши сари ниҳодами сидо

عمرها بر آستانش سر نهادم سیدا

Хонаам як раҳ нашуд аз рӯй он дилбари сифед

خانه ام یک ره نشد از روی آن دلبر سفید