зи дили парвонаи оҳам ба лаб маъюс ме ояд

ز دل پروانه آهم به لب مأیوس می آید

Марои буии чароғи куштаи зин фонӯс ме ояд

مرا بوی چراغ کشته زین فانوس می آید

Зада силӣ ба рӯй номаи ман дасти иқболаш

زده سیلی به روی نامه من دست اقبالش

Ки қосид бо лаби хушку каф афсӯс ме ояд

که قاصد با لب خشک و کف افسوس می آید

Насозад барқ ҳамчун шамъи маҷлиси гарми суҳбат ро

نسازد برق همچون شمع مجلس گرم صحبت را

Куҷо аз мурғи даштии ҷилва товус ме ояд

کجا از مرغ دشتی جلوه طاووس می آید

Табассум бар лаб ояд вақти риҳлати ғунчаи хспон ро

تبسم بر لب آید وقت رحلت غنچه خسپان را

Ба гӯш аз хандаҳои гули садоӣ кӯс ме ояд

به گوش از خنده های گل صدای کوس می آید

Ба гирди хотири ганҷинаи дорон ғам наме гардад

به گرد خاطر گنجینه داران غم نمی گردد

Аз ин вайронаҳо ин ҷғдро номӯс ме ояд

از این ویرانه ها این جغد را ناموس می آید

Агар чун сарви номи худ илмсозӣ ба озодӣ

اگر چون سرو نام خود علم سازی به آزادی

Сарафрозии з ҳар сӯ аз пай побӯс ме ояд

سرافرازی ز هر سو از پی پابوس می آید

Набошад сидои рабтӣ ба ҳам зуннори бандон ро

نباشد سیدا ربطی به هم زنار بندان را

Лаби пуршукӯҳ аз бтхонаҳҳо ноқавс ме ояд

لب پرشکوه از بتخانه ها ناقوس می آید