Майли хубони зи асирон ба тавонгар бошад

میل خوبان ز اسیران به توانگر باشد

Дар чамани ғунчаи гулро сухан аз зар бошад

در چمن غنچه گل را سخن از زر باشد

Ҳар ки дорад лаби хомӯш тавонгар бошад

هر که دارد لب خاموش توانگر باشد

Даҳани ғунчаи ҳамаи умри пар аз зар бошад

دهن غنچه همه عمر پر از زر باشد

Рӯзу шаб дар назари зиндаи дилон икрнг аст

روز و شب در نظر زنده دلان یکرنگ است

Пеши ойинаи бадви нек баробар бошад

پیش آئینه بدو نیک برابر باشد

То туоне сари ман зуди даровар ба каманд

تا توانی سر من زود درآور به کمند

Соя домаст ба он сайд ки лоғар бошад

سایه دام است به آن صید که لاغر باشد

Зуҳра кист баради пеши ту пайғоми маро

زهره کیست برد پیش تو پیغام مرا

Сурхӣ номаам аз бол кабӯтар бошад

سرخی نامه ام از بال کبوتر باشد

Дил ойина шуд аз нолаи ман чашмаи хӯн

دل آئینه شد از ناله من چشمه خون

Ашки ман рахнагар сад Сикандар бошад

اشک من رخنه گر سد سکندر باشد

Теғ чун об ҳаётаст ба пррихтгон

تیغ چون آب حیات است به پرریختگان

намехӯрд хӯни худ он мурғ ки бепар бошад

می خورد خون خود آن مرغ که بی پر باشد

Ҷинат рӯй замини суҳбат михўорон аст

جنت روی زمین صحبت میخواران است

эй хуши он рӯз ки лаб бар лаб соғар бошад

ای خوش آن روز که لب بر لب ساغر باشد

Ҳасан он нест баҳр анҷуман андозад нур

حسن آن نیست بهر انجمن اندازد نور

Хона равшан кунад он шамъ ки бесар бошад

خانه روشن کند آن شمع که بی سر باشد

Нест ғайр аз лаби ширини ту афсонаи ман

نیست غیر از لب شیرین تو افسانه من

Сухани қанди ҳамон ба ки мукаррар бошад

سخن قند همان به که مکرر باشد

Бо кулоҳ намаду сӯрати рангини имрӯз

با کلاه نمد و صورت رنگین امروز

Хомаи мӯӣ дар ин шаҳр қаландар бошад

خامه موی در این شهر قلندر باشد

Тан прессатон ҷаҳони перу нафаси андўи ҳаво

تن پرستان جهان پیر و نفس اندو هوا

Раҳбари қофилаи мурдаи дилон хар бошад

رهبر قافله مرده دلان خر باشد

Сидои зуд ба хуршеди расонии худ ро

سیدا زود به خورشید رسانی خود را

Ҳар саҳари чашми ту чун шабнам агар тар бошад

هر سحر چشم تو چون شبنم اگر تر باشد