Дами субҳӣ ки дар майхона аз баҳр шароб ояд

دم صبحی که در میخانه از بهر شراب آید

зи дилҳо баҳри истиқбол ӯ буи кабоб ояд

ز دلها بهر استقبال او بوی کباب آید

Агар дар хоби он шӯхи интизориҳои ман бинад

اگر در خواب آن شوخ انتظاری های من بیند

Дар оғӯшами бағали вокрдаҳ бо сад изтироб ояд

در آغوشم بغل واکرده با صد اضطراب آید

Масеҳо гар кунад болини зи хишти остон ӯ

مسیحا گر کند بالین ز خشت آستان او

зи ҷой худ нахезад бар сарашгар офтоб ояд

ز جای خود نخیزد بر سرش گر آفتاب آید

Миёни дӯстон ҳоил нагардад давреи манзил

میان دوستان حایل نگردد دوریی منزل

Ки аз яксолаи раҳи Юсуфи Зулайхоро ба хоб ояд

که از یکساله ره یوسف زلیخا را به خواب آید

Насозанд аҳли дунёи ҳифзи об ва рӯй якдигар

نسازند اهل دنیا حفظ آب و روی یکدیگر

Надорад мавҷи парвогар шикастӣ бар ҳубоб ояд

ندارد موج پروا گر شکستی بر حباب آید

Набошад ҳеҷ кас дар қаср ҳастӣ аз тамаъи холӣ

نباشد هیچ کس در قصر هستی از طمع خالی

Суол аз ҳар ки майсозӣ ҳамон аз вай ҷавоб ояд

سئوال از هر که می سازی همان از وی جواب آید

зи доғаши сидо дар дили гулистонӣ ки ман дорам

ز داغش سیدا در دل گلستانی که من دارم

Агар бар шабнамашсозӣ назари буи гулоб ояд

اگر بر شبنمش سازی نظر بوی گلاب آید