Давр аз он мижгони марои дили сӯй ханҷар ме равад

دور از آن مژگان مرا دل سوی خنجر می رود

Аз сари он кӯ агар по май кашам сар ме равад

از سر آن کو اگر پا می کشم سر می رود

Мол манъам мешавад охири насиби дайгарӣ

مال منعم می شود آخر نصیب دیگری

Ҳар чаҳ дар мино буд дар ком соғар ме шавад

هر چه در مینا بود در کام ساغر می شود

Бе падари фарзанди помол маломат ме шавад

بی پدر فرزند پامال ملامت می شود

Чун садаф бишикаст об аз рӯй гавҳар ме равад

چون صدف بشکست آب از روی گوهر می رود

Ҳар ки ӣнҷо доғ шуд аз ишқи фардо чун сапанд

هر که اینجا داغ شد از عشق فردا چون سپند

Пои кӯбони пеши пеши аҳл маҳшар ме равад

پای کوبان پیش پیش اهل محشر می رود

Эътимодӣ нест бар ихвони даврони сидо

اعتمادی نیست بر اخوان دوران سیدا

Моҳи канъон дар чаҳ аз даст бародар ме равад

ماه کنعان در چه از دست برادر می رود