Ҷони зи дунболаши зи ҷисм нотавонам ме равад

جان ز دنبالش ز جسم ناتوانم می رود

эй тбибои хайр бодам кун ки ҷонам ме равад

ای طبیبا خیر بادم کن که جانم می رود

наменишинам бар сари роҳаши намоён чун нишон

می نشینم بر سر راهش نمایان چون نشان

Ҳар куҷо чун тири он абрӯ камонам ме равад

هر کجا چون تیر آن ابرو کمانم می رود

Лиззати пайкон ӯ аз бас ки дорам бар ҷигар

لذت پیکان او از بس که دارم بر جگر

Пеши пеши новак ӯ устихонам ме равад

پیش پیش ناوک او استخوانم می رود

Хонҳои хешро эй қамарёни оташи занед

خانهای خویش را ای قمریان آتش زنید

Аз канори бӯстони сарв равонам ме равад

از کنار بوستان سرو روانم می رود

намекунад имрӯзи сабру ақлу ҳуш аз ман видоъ

می کند امروز صبر و عقل و هوش از من وداع

Бори худро бастаи фардо корвонам ме равад

بار خود را بسته فردا کاروانم می رود

Шуд яқини кори ман бемор акнӯн бо худост

شد یقین کار من بیمار اکنون با خداست

Аз сари болини табиб меҳрбонам ме равад

از سر بالین طبیب مهربانم می رود

Хоҳам аз баҳри саломат рафтанаш гӯям дуо

خواهم از بهر سلامت رفتنش گویم دعا

Ҷавҳари гуфтор аз теғ забонам ме равад

جوهر گفتار از تیغ زبانم می رود

Ҳамчуи нақш пой хоҳам кард худро хокмол

همچو نقش پای خواهم کرد خود را خاکمال

Сӯии гулбуни бас ки шох арғавонам ме равад

سوی گلبن بس که شاخ ارغوانم می رود

Сидои рӯзи видоъаш чун тасаввур ме кунам

سیدا روز وداعش چون تصور می کنم

Ашки нокомии зи чашм хўнФшонм ме равад

اشک ناکامی ز چشم خونفشانم می رود