Бе рахти гул ба гулистони сар бетан бошад

بی رخت گل به گلستان سر بی تن باشد

Ғунча бар шохи ҳавои санг фалохан бошад

غنچه بر شاخ هوا سنگ فلاخن باشد

Доғ дар синаи гармам чу нафас ҷо дорад

داغ در سینه گرمم چو نفس جا دارد

Манзили сӯхтагони гӯша гулхан дорад

منزل سوختگان گوشه گلخن دارد

Дидан лола кунад тозаи гули доғи маро

دیدن لاله کند تازه گل داغ مرا

Ин чароғ аз нафаси сӯхта равшан бошад

این چراغ از نفس سوخته روشن باشد

Қафас аз оҳи гирифтор чаҳ парво дорад

قفس از آه گرفتار چه پروا دارد

Чаҳ кунад дӯд дар он хона ки равзан бошад

چه کند دود در آن خانه که روزن باشد

Натавон барад аз ин доираи беруни худ ро

نتوان برد از این دایره بیرون خود را

Ҳамчуи паргор агар пои з оҳан бошад

همچو پرگار اگر پای ز آهن باشد

Хона дил шавад аз гӯшаи нишинии равшан

خانه دل شود از گوشه نشینی روشن

Пои хобидаи чароғи таҳ доман бошад

پای خوابیده چراغ ته دامن باشد

Ҳафт гардун шуда аз силии оҳами нилӣ

هفت گردون شده از سیلی آهم نیلی

Осмон дар чамани ман гул сӯсан бошад

آسمان در چمن من گل سوسن باشد

Сидои шамъи сифати анҷуман орой шавам

سیدا شمع صفت انجمن آرای شوم

Дар сари ангуштам агар қатра равған бошад

در سر انگشتم اگر قطره روغن باشد