Чу берун аз чамани он сарви якто гирд ме ояд

چو بیرون از چمن آن سرو یکتا گرد می آید

Ба домани гире ӯ буии гул чун гирд ме ояд

به دامن گیریی او بوی گل چون گرد می آید

Чу дуздон карда худро шамъ дар фонӯси зиндонӣ

چو دزدان کرده خود را شمع در فانوس زندانی

Магар дар базми риндони он ма шабгард ме ояд

مگر در بزم رندان آن مه شبگرد می آید

Ба эҳсон дод ҳотами душмани худро сарафрозӣ

به احسان داد حاتم دشمن خود را سرافرازی

Ба хасми худ муруввати сохтан аз мард ме ояд

به خصم خود مروت ساختن از مرد می آید

Кадомин ғунча дар гулзор месозад масеҳоӣ

کدامین غنچه در گلزار می سازد مسیحای

Ки аз гулҳои боғи имрӯзи буи дард ме ояд

که از گلهای باغ امروز بوی درد می آید

Нигаҳ аз гӯшаи чашмон ӯ мастона май хезад

نگه از گوشه چشمان او مستانه می خیزد

Барои пурсиши дилҳои ғам пурвирд ме ояд

برای پرسش دلهای غم پرورد می آید

Хазон оварда дар саҳни чамани пайғоми навмидӣ

خزان آورده در صحن چمن پیغام نومیدی

Насим аз бӯстони берун ба оҳ сард ме ояд

نسیم از بوستان بیرون به آه سرد می آید

Бикаш пой аз тамаъ эй сидо бо каҳрабо бингар

بکش پای از طمع ای سیدا با کهربا بنگر

Ки дар пеши пари коҳӣ ба ранг зард ме ояд

که در پیش پر کاهی به رنگ زرد می آید