Бо ман зи ързҳоли забон дар даҳон намонад

با من ز عرضحال زبان در دهان نماند

Акнӯн зи ҳоли хеши чгўим сухан намонад

اکنون ز حال خویش چگویم سخن نماند

Гавҳари зи баҳру лаъли зи кон шиква ме кунанд

گوهر ز بحر و لعل ز کان شکوه می کنند

Осӯдаи хотирӣ ба касе дар ватан намонад

آسوده خاطری به کسی در وطن نماند

Бо каҳрабо руҷӯъ кунанд аҳли рӯзгор

با کهربا رجوع کنند اهل روزگار

Амрўи обрӯ ба ақиқ Яман намонад

امرو آبرو به عقیق یمن نماند

Оварда рӯ ба абри з бе шабнамии чаман

آورده رو به ابر ز بی شبنمی چمن

Ранги ҳаё ба рӯй гул ёсуман намонад

رنگ حیا به روی گل یاسمن نماند

Парвона ӣӣ ки рақс равад гирди шамъи кӯ

پروانه یی که رقص رود گرد شمع کو

Равшандилӣ ки гарм кунад анҷуман намонад

روشندلی که گرم کند انجمن نماند

Аз чашми нўхтони нигаҳ дилбарӣ рамед

از چشم نوخطان نگه دلبری رمید

Аз буии машки асар ба ғизол хутан намонад

از بوی مشک اثر به غزال ختن نماند

Гаштем пер ва рафт зи сари ақлу ҳуши мо

گشتیم پیر و رفت ز سر عقل و هوش ما

Фасл хазон расед ва касе дар чаман намонад

فصل خزان رسید و کسی در چمن نماند

Аз даст рӯзгор задем чоки ҷайби хеш

از دست روزگار زدیم چاک جیب خویش

Бар дӯши ман чу Юсуфи гул перҳан намонад

بر دوش من چو یوسف گل پیرهن نماند

Монанди калак мӯ шудам эй сидо хамӯш

مانند کلک مو شدم ای سیدا خموش

Чун хомаи шикастаи маҷол сухан намонад

چون خامه شکسته مجال سخن نماند