Туҳидастӣ чу рӯй оварад толеъ вожгӯн уфтад

تهیدستی چو روی آورد طالع واژگون افتد

з май ҳар гуҳ шавад паймонаи холӣ сарнигӯн уфтад

ز می هر گه شود پیمانه خالی سرنگون افتد

Буд вайронаи беҳтари ҷғдро аз суҳбати тӯтӣ

بود ویرانه بهتر جغد را از صحبت طوطی

Шавад хомӯши нодон чун ба базм зуфунун уфтад

شود خاموش نادان چون به بزم ذوفنون افتد

Ба зери бори миннат кӣ ҳнрўр май наад гардан

به زیر بار منت کی هنرور می نهد گردن

Наҷунбад кӯҳкангар бар сар ӯ бесутун уфтад

نجنبد کوهکن گر بر سر او بیستون افتد

Шавад занҷир бар пои тори ноҳамвори сӯзан ро

شود زنجیر بر پا تار ناهموار سوزن را

Намояди роҳи манзили давргар ҳамраҳ забун уфтад

نماید راه منزل دور گر همره زبون افتد

Нафас кӯтоҳ созад шамъро фонӯс бе равзан

نفس کوتاه سازد شمع را فانوس بی روزن

Умед зиндагонӣ нест чун дам дар дарун уфтад

امید زندگانی نیست چون دم در درون افتد

Туҳидастӣ кунад беқадару қимати сарфарозон ро

تهیدستی کند بی قدر و قیمت سرفرازان را

з май холӣ чу гардад шиша аз суҳбат бурун уфтад

ز می خالی چو گردد شیشه از صحبت برون افتد

Куҷо уфтад назар бар пеши мо болоншинон ро

کجا افتد نظر بر پیش ما بالانشینان را

Мабодо бе касеро кор бар гардун дун уфтад

مبادا بی کسی را کار بر گردون دون افتد

Шавад хасми ситамгари зери дасти соҳиби тамкин

شود خصم ستمگر زیر دست صاحب تمکین

Сари Фарҳоди охири пеши пой бесутун уфтад

سر فرهاد آخر پیش پای بیستون افتد

Шуморади саҳли нодони қӯти ҳам пешаи худ ро

شمارد سهل نادان قوت هم پیشه خود را

Маҳоласт ин ки хусравро назар бар бесутун уфтад

محال است این که خسرو را نظر بر بیستون افتد

Манеҳ аз ҳади буруни по бар гулӯии шишае соқӣ

منه از حد برون پا بر گلوی شیشه ای ساقی

Наме тарсӣ ки бар гардани туро даъвӣӣ хӯн уфтад

نمی ترسی که بر گردن تو را دعویی خون افتد

Кунад паҳлуи тиҳӣ аз сояаш савдогари ҳодис

کند پهلو تهی از سایه اش سوداگر حادث

Басони гирдбоди охир ба саҳроӣ ҷунун уфтад

بسان گردباد آخر به صحرای جنون افتد

Дил аз доғи таманнояти биёбон марг хоҳад шуд

دل از داغ تمنایت بیابان مرگ خواهد شد

Набинад рӯй ободӣ ба саҳройӣ ки хӯн уфтад

نبیند روی آبادی به صحرایی که خون افتد

Шавад аз ноқа бисёр тобеъи нафаси гарданкаш

شود از ناقه بسیار تابع نفس گردنکش

Саги девонаро чун хоб гирад аз ҷунун уфтад

سگ دیوانه را چون خواب گیرد از جنون افتد

Надорад меҳрбонии кавкабамро бар фалаки ёрӣ

ندارد مهربانی کوکبم را بر فلک یاری

Илоҳии офтоб аз тоқи чарх нилгун уфтад

الهی آفتاب از طاق چرخ نیلگون افتد

Ба даҳр эй сидои имрӯзи ҳушёрӣ наме байнам

به دهر ای سیدا امروز هشیاری نمی بینم

Қадам ҳар ҷои гузорами по ба занҷир ҷунун уфтад

قدم هر جا گذارم پا به زنجیر جنون افتد