Омад баҳор ва рафтан худро хабари надод

آمد بهار و رفتن خود را خبر نداد

Бо сокинони боғи Нидои сафари надод

با ساکنان باغ ندای سفر نداد

Ҳар нахли орзӯ ки нишондем бар замин

هر نخل آرزو که نشاندیم بر زمین

Додеми об сабз нагашту самари надод

دادیم آب سبز نگشت و ثمر نداد

Шабнам видоъ кард ва ба мо чашм тар гузошт

شبنم وداع کرد و به ما چشم تر گذاشت

Моро ба ғайри обилаи зоди сафари надод

ما را به غیر آبله زاد سفر نداد

Иқболро харидам ва безар фурухтам

اقبال را خریدم و بی زر فروختم

Савдои ин кулоҳи марои дарди сари надод

سودای این کلاه مرا درد سر نداد

Аз гиряҳои хеш нагаштем комёб

از گریه های خویش نگشتیم کامیاب

Дарё чаҳ шуд ки қатраи моро гуҳари надод

دریا چه شد که قطره ما را گهر نداد

Чашму дилам параст чу бодоми ин чаман

چشم و دلم پر است چو بادام این چمن

Даврон чу ғунча гарчи марои мушти зари надод

دوران چو غنچه گرچه مرا مشت زر نداد

Днёпрст бехабар аз ҳалқа дар аст

دنیاپرست بی خبر از حلقه در است

Шукри худо ки даҳри марои гӯши кари надод

شکر خدا که دهر مرا گوش کر نداد

Аз бас ки рӯзу шаб ба ғами ризқ ва рӯзем

از بس که روز و شب به غم رزق و روزیم

Файзӣ ба мо тараддуди шому саҳари надод

فیضی به ما تردد شام و سحر نداد

Аз калаки хеш баҳра надидам чу сидо

از کلک خویش بهره ندیدم چو سیدا

Аз завқ талхкомем ин нешикари надод

از ذوق تلخکامیم این نیشکر نداد