Омад хазони насими гул ва ёсуман намонад

آمد خزان نسیم گل و یاسمن نماند

Бод баҳор рафту ҳавоӣ чаман намонад

باد بهار رفت و هوای چمن نماند

Тороҷ кард боди хазони аҳли боғ ро

تاراج کرد باد خزان اهل باغ را

Дар ғунчаи ранг ва дар бар гул перҳан намонад

در غنچه رنگ و در بر گل پیرهن نماند

Берун шудам зи байзау гаштами асири ғам

بیرون شدم ز بیضه و گشتم اسیر غم

Осоишӣ ки буд маро дар ватан намонад

آسایشی که بود مرا در وطن نماند

Сад раҳ ба ёр нома навиштам накард гӯш

صد ره به یار نامه نوشتم نکرد گوش

Акнӯн ба номбар чаҳ нивисам сухан намонад

اکنون به نامبر چه نویسم سخن نماند

Бгдохтми зи гармии хеш ва ба дигарон

بگداختم ز گرمی خویش و به دیگران

Меҳрӣ ки буд дар дил аз он симтн намонад

مهری که بود در دل از آن سیمتن نماند

Фарҳоди ҳамчуи лолаи баромади зи кӯҳсор

فرهاد همچو لاله برآمد ز کوهسار

Доғи ғамати шаҳиди туро дар кафан намонад

داغ غمت شهید تو را در کفن نماند

Бастанди қамарёни зи чамани бори сидо

بستند قمریان ز چمن بار سیدا

Дар шохсори сарв ба ғайр аз заған намонад

در شاخسار سرو به غیر از زغن نماند