Фасл хазон расед ба гулшан садо намонад

فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند

Дар шохсори барг ва ба булбул наво намонад

در شاخسار برگ و به بلبل نوا نماند

Гулҳо чу ғунчаи мушти зари худ гиреҳ заданд

گلها چو غنچه مشت زر خود گره زدند

Дар боғи рӯзгоргар даст во намонад

در باغ روزگار گر دست وا نماند

Мӯрони зи донаи хотири худ ҷамъ карда анд

موران ز دانه خاطر خود جمع کرده اند

Саргашта ӣӣ ба ғайри ман ва Асия намонад

سرگشته یی به غیر من و آسیا نماند

Навмеди гаштам аз дар арбоби аҳли ҷоҳ

نومید گشتم از در ارباب اهل جاه

Бар остон чигуна нишинам ки ҷо намонад

بر آستان چگونه نشینم که جا نماند

Мурғони тамоми соҳиби барг ва наво шуданд

مرغان تمام صاحب برگ و نوا شدند

Ҷузи андалеби ман ба чаман бенаво намонад

جز عندلیب من به چمن بی نوا نماند

Гаштанди манъмони ҳамаи зи аҳли тамаъи халос

گشتند منعمان همه ز اهل طمع خلاص

Хосиятӣ ки буд ба оҳанрабо намонад

خاصیتی که بود به آهنربا نماند

Дар малики худ ба бесару пое мисл шудам

در ملک خود به بی سر و پایی مثل شدم

Во шуд кулоҳам аз сару кафшам ба по намонад

وا شد کلاهم از سر و کفشم به پا نماند

Паймона ҳо кунанд сухан дар шикасти ҳам

پیمانه ها کنند سخن در شکست هم

Дар чашми шишаҳо нигаҳ ошно намонад

در چشم شیشه ها نگه آشنا نماند

Оварадам ин замон ба худо рӯй сидо

آوردم این زمان به خدا روی سیدا

Акнӯн маро ба ҳеҷ касе илтиҷо намонад

اکنون مرا به هیچ کسی التجا نماند