намехӯрд хӯни ҷигар дар базми мо меҳмони мо

می خورد خون جگر در بزم ما مهمان ما

Шишау соғар туҳидастаст дар даврони мо

شیشه و ساغر تهیدست است در دوران ما

Аз тараддуди пои худ бар якдигар печида ем

از تردد پای خود بر یکدیگر پیچیده ایم

Даст мо умрӣаст кӯтоҳаст аз домони мо

دست ما عمریست کوتاه است از دامان ما

Гирдбодем аз рафиқон лек дурафтода ем

گردبادیم از رفیقان لیک دورافتاده ایم

Ҳаст ҳамчун Асияи гирдоби саргардони мо

هست همچون آسیا گرداب سرگردان ما

Тар нашуд моро лаби паймонаи дарёи дилон

تر نشد ما را لب پیمانه دریا دلان

Дар даҳони мо зи хушкӣ об шуд дандони мо

در دهان ما ز خشکی آب شد دندان ما

Пари коҳӣ аз мураббӣ нест моро баҳра ӣӣ

پر کاهی از مربی نیست ما را بهره یی

Хӯша чинӣ мекунад дар аҳди мо деҳқони мо

خوشه چینی می کند در عهد ما دهقان ما

Ҳеҷ кас бар тўтёӣ мо наяндозад назар

هیچ کس بر توتیای ما نیندازد نظر

Хок дар чашм харидорон занад дӯкони мо

خاک در چشم خریداران زند دوکان ما

Асия аз гардиш сайёра меуфтад зи по

آسیا از گردش سیاره می افتد ز پا

Дар даҳони мо чаро афсурда шуд дандони мо

در دهان ما چرا افسرده شد دندان ما

То ба бозуи даст мо барканда зонуаст банд

تا به بازو دست ما برکنده زانوست بند

Пой мо умрӣаст печидаст дар домони мо

پای ما عمریست پیچیدست در دامان ما

Боғбон гуё ба оби каҳрабо парварда аст

باغبان گویا به آب کهربا پرورده است

Сабза май равед чу барги коҳ аз бустони мо

سبزه می روید چو برگ کاه از بستان ما

Обу нони мо буд дар банди чандини печу тоб

آب و نان ما بود در بند چندین پیچ و تاب

Гашта ҳамчун Асияи гирдоби саргардони мо

گشته همچون آسیا گرداب سرگردان ما

Умри мо чун шамъ дар шаби зиндаи дорӣ сарф шуд

عمر ما چون شمع در شب زنده داری صرف شد

Ханда дорад субҳи дам бар дидаи гирёни мо

خنده دارد صبح دم بر دیده گریان ما

Аз дар арбоби давлати чашми мо обӣ нахурд

از در ارباب دولت چشم ما آبی نخورد

Хушк чун хори сар девор шуд мижгони мо

خشک چون خار سر دیوار شد مژگان ما

Май намояди остони моро зи пастии сарбаланд

می نماید آستان ما را ز پستی سربلند

намезанад паҳлу ба кайвони гӯшаи айвони мо

می زند پهلو به کیوان گوشه ایوان ما

Қитъаи таърих мо ояд зи дарҳо ноумед

قطعه تاریخ ما آید ز درها ناامید

Ҳеҷ кас раҳмӣ намесозад ба фарзандони мо

هیچ کس رحمی نمی سازد به فرزندان ما

Дар танури осмони ои сидо оташ намонад

در تنور آسمان آی سیدا آتش نماند

Аз бағал берун намеояд зи хомии нони мо

از بغل بیرون نمی آید ز خامی نان ما