Шаб чу он шамъи зи кошона бурун ме ояд

شب چو آن شمع ز کاشانه برون می آید

Нола аз мурдаи парвона бурун ме ояд

ناله از مرده پروانه برون می آید

Рашк агар хотири машшота парешон накунад

رشک اگر خاطر مشاطه پریشان نکند

Зулф кӣ аз бағали шона бурун ме ояд

زلف کی از بغل شانه برون می آید

Агар он сангдил аз кӯча мисатон гузарад

اگر آن سنگدل از کوچه مستان گذرد

Шиша аз базм чу девона бурун ме ояд

شیشه از بزم چو دیوانه برون می آید

Имшаб эй моҳи куҷои сохтае бодаи кашӣ

امشب ای ماه کجا ساخته ای باده کشی

Нигаҳ аз чашми ту мастона бурун ме ояд

نگه از چشم تو مستانه برون می آید

Хона ӣиро ки ҷамоли ту чироғон созад

خانه یی را که جمال تو چراغان سازد

Шамъ аз турбати парвона бурун ме ояд

شمع از تربت پروانه برون می آید

Ҳалқаи зулфи туро дида дилам рафт зи ҷо

حلقه زلف تو را دیده دلم رفت ز جا

Дузд дар ним шаб аз хона бурун ме ояд

دزد در نیم شب از خانه برون می آید

Шаб ба базмӣ ки қадати анҷуман оро гардад

شب به بزمی که قدت انجمن آرا گردد

Шамъ аз хотири парвона бурун ме ояд

شمع از خاطر پروانه برون می آید

Дидаам пеши ту ман мурдаи худро имшаб

دیده ام پیش تو من مرده خود را امشب

Шамъ чун кушта шуд аз хона бурун ме ояд

شمع چون کشته شد از خانه برون می آید

Ту хати ман чаманиро ки чироғон созад

تو خط من چمنی را که چراغان سازد

Сабзааш чун пари парвона бурун ме ояд

سبزه اش چون پر پروانه برون می آید

Сидои пери харобот ба истиқболам

سیدا پیر خرابات به استقبالم

Шиша бар дасти зи майхона бурун ме ояд

شیشه بر دست ز میخانه برون می آید