Садои мақдами гулчин чу дар гулзор ме ояд

صدای مقدم گلچین چو در گلزار می آید

Гиребони чоки булбул бар сар бозор ме ояд

گریبان چاک بلبل بر سر بازار می آید

Чу гул во кардаанд оғӯшҳои худ хиёбонҳо

چو گل وا کرده اند آغوش های خود خیابانها

Магар дар бӯстони он сарв хўшрФтор ме ояд

مگر در بوستان آن سرو خوشرفتار می آید

намебошад хилофи ваъда дар хотири бузургон ро

نمی باشد خلاف وعده در خاطر بزرگان را

Зоб гавҳараст обӣ ки аз кҳсор ме ояд

زآب گوهر است آبی که از کهسار می آید

Мабодо наақсоро бар сар уфтад шӯри мансӯрӣ

مبادا ناقصی را بر سر افتد شور منصوری

Садои дўрбош аз ҳоҷибон дор ме ояд

صدای دورباش از حاجبان دار می آید

Ба дарё май барам ойинаи лаби ташнаи худ ро

به دریا می برم آئینه لب تشنه خود را

Ғубор олӯдааст обӣ ки аз ҷўбор ме ояд

غبار آلوده است آبی که از جوبار می آید

Кулоҳи хона бар дуашон ҳисор офият бошад

کلاه خانه بر دوشان حصار عافیت باشد

Балоҳо одамиро бар сар аз дастор ме ояд

بلاها آدمی را بر سر از دستار می آید

Маро ҳаргиз набошад шиква аз банди қабоӣ ӯ

مرا هرگز نباشد شکوه از بند قبای او

Ба хотири сад гиреҳ аз ҳарфи паҳлу дор ме ояд

به خاطر صد گره از حرف پهلو دار می آید

Чу булбул ҳар дами ангез паридан мекунад чашмам

چو بلبل هر دم انگیز پریدن می کند چشمم

Магари имшаб ба хобами он гул рухсор ме ояд

مگر امشب به خوابم آن گل رخسار می آید

Қадам эй сидо дар боғ агар беёр бигзорам

قدم ای سیدا در باغ اگر بی یار بگذارم

Ба побӯсии марои хор аз сар девор ме ояд

به پابوسی مرا خار از سر دیوار می آید