Фарҳод нола мекунад аз тешаам ҳануз

فرهاد ناله می کند از تیشه ام هنوز

Ояд садои зи турбат ҳампешаам ҳануз

آید صدا ز تربت همپیشه ام هنوز

Паймонаҳо ба мӯҳтасибон ошно шуданд

پیمانه ها به محتسبان آشنا شدند

Пинҳони даруни санг буд шишаам ҳануз

پنهان درون سنگ بود شیشه ام هنوز

Гулҳо хазон шуданд ва чаман монад аз нишот

گلها خزان شدند و چمن ماند از نشاط

Нашукуфтааст ғунча андешаам ҳануз

نشکفته است غنچه اندیشه ام هنوز

Лаби ташнагони зи сояи ман баҳра ме баранд

لب تشنگان ز سایه من بهره می برند

Обӣ нахурдааст раг ва решаам ҳануз

آبی نخورده است رگ و ریشه ام هنوز

Соғар ба кӯии бода фурӯашон набарда ам

ساغر به کوی باده فروشان نبرده ام

Берун нарафтааст май аз шишаам ҳануз

بیرون نرفته است می از شیشه ام هنوز

эй барқ по манеҳ ба Нитсаатон хона ам

ای برق پا منه به نیستان خانه ام

Осӯдагӣ надидаам аз бешаам ҳануз

آسودگی ندیده ام از بیشه ام هنوز

Аз хоки кӯҳкани шаб ва рӯз ояд ин садо

از خاک کوهکن شب و روز آید این صدا

Дар орзӯии оби дам тешаам ҳануз

در آرزوی آب دم تیشه ام هنوز

Монанди ғунчаи сар ба гиребон кашида ам

مانند غنچه سر به گریبان کشیده ام

Гулчин расед ва рафт дар андешаам ҳануз

گلچین رسید و رفت در اندیشه ام هنوز

Умрӣаст сидои з меинкор карда ам

عمریست سیدا ز می انکار کرده ام

Соқӣ диҳад қисм ба сар шишаам ҳануз

ساقی دهد قسم به سر شیشه ام هنوز