Фгндаҳ бар дилам умрӣаст меҳри он ҷабини оташ

فگنده بر دلم عمریست مهر آن جبین آتش

Маро чун ранги гул зон рӯй бошад дилнишини оташ

مرا چون رنگ گل زان روی باشد دلنشین آتش

Агар чун лола аз доғи дили худ парда бар гирам

اگر چون لاله از داغ دل خود پرده بر گیرم

Ба таҳсин шуъла бархезад бигӯед офарини оташ

به تحسین شعله برخیزد بگوید آفرین آتش

Чу номаш бар забони барадами зи чашмами хӯн ба ҷӯш омад

چو نامش بر زبان بردم ز چشمم خون به جوش آمد

зи даст ӯ ба ҷой лаъл дорам дар нигини оташ

ز دست او به جای لعل دارم در نگین آتش

Хати мишкӣн ӯ дӯд аз димоғи нофа берун кард

خط مشکین او دود از دماغ نافه بیرون کرد

Рахш аз ҳалқаҳои зулф зад дар малики чини оташ

رخش از حلقه های زلف زد در ملک چین آتش

Ниҳон то кард хат аз чашми мардуми холи рӯйиш ро

نهان تا کرد خط از چشم مردم خال رویش را

Шуда ҳамчун сапанди имрӯзи хокстрншини оташ

شده همچون سپند امروز خاکسترنشین آتش

зи дарди доғи дасти хеши имшаби хӯн арақ кардам

ز درد داغ دست خویش امشب خون عرق کردم

Буд дар доманами барги гул ва дар остини оташ

بود در دامنم برگ گل و در آستین آتش

Маро саргашта дорад дар ҷаҳони савдои доғ ӯ

مرا سرگشته دارد در جهان سودای داغ او

Чу хуршеди ҷаҳон гармаст бозорами азин оташ

چو خورشید جهان گرم است بازارم ازین آتش

зи дасти нафас аз васвос шайтон нестам эмин

ز دست نفس از وسواس شیطان نیستم ایمن

Ба гирд хирманам барқаст деҳқони хӯшаи чини оташ

به گرد خرمن ام برق است دهقان خوشه چین آتش

Ба қасди куштанам то теғи хӯни афшон илм кардӣ

به قصد کشتنم تا تیغ خون افشان علم کردی

Ба чашмам май намояди осмони обу замини оташ

به چشمم می نماید آسمان آب و زمین آتش

Ба ҷои сбҳаҳ бар кафи сидои имшаб хасӣ дорам

به جای سبحه بر کف سیدا امشب خسی دارم

Маро чун ғунча гул мезанад чин бар ҷанини оташ

مرا چون غنچه گل می زند چین بر جنین آتش