То ту олӯда ба хӯни сохтае ханҷари хеш

تا تو آلوده به خون ساخته‌ای خنجر خویش

Ман баровардаам аз чоки гиребони сари хеш

من برآورده ام از چاک گریبان سر خویش

То ту эй шуълаи ҷувола намӯдор шудӣ

تا تو ای شعله جواله نمودار شدی

Шамъ ва парвона нишастанд ба хокистари хеш

شمع و پروانه نشستند به خاکستر خویش

Яд Байзо шавад ва бӯса занад пои ту ро

ید بیضا شود و بوسه زند پای تو را

Баҳри таслими ту дастии бунаам бар сари хеш

بهر تسلیم تو دستی بنهم بر سر خویش

Сунбули зулфи ту бозуӣ маро хоҳад тофт

سنبل زلف تو بازوی مرا خواهد تافت

Мор бисёр гарави бурдани зи афсунгари хеш

مار بسیار گرو بردن ز افسونگر خویش

Бирхти сӯхтам ва нест қарорам чу сапанд

بیرخت سوختم و نیست قرارم چو سپند

намекунам бозии тифлона ба хокистари хеш

می کنم بازی طفلانه به خاکستر خویش

Бар лаби оби равони сарв барӯманд шавад

بر لب آب روان سرو برومند شود

Май даҳуми қади туро ҷой ба чашмтар хеш

می دهم قد تو را جای به چشم تر خویش

Ба куҷо шиква кунам аз ситами кокули ту

به کجا شکوه کنم از ستم کاکل تو

Ман худ андохтаам рӯзи сияҳ бар сари хеш

من خود انداخته ام روز سیه بر سر خویش

Тоқи абрӯии туро мади назар сохта ам

طاق ابروی تو را مد نظر ساخته ام

Май даҳуми теғи туро оби зи чашмтар хеш

می دهم تیغ تو را آب ز چشم تر خویش

Сидо ҳаст димоғами ҳамаи шабҳо равшан

سیدا هست دماغم همه شبها روشن

Кардаам равғани ин шамъи зи мағзи сари хеш

کرده ام روغن این شمع ز مغز سر خویش