Афлокро гудохт дили сабр пеша ам

افلاک را گداخت دل صبر پیشه ام

намегирад интиқоми худ аз санг шиша ам

می گیرد انتقام خود از سنگ شیشه ام

Аз марги ҳамдамони дили санг об ме шавад

از مرگ همدمان دل سنگ آب می شود

Хӯн мехӯрд ба мотами Фарҳод теша ам

خون می خورد به ماتم فرهاد تیشه ام

Бар хоксори меҳнати дунё чаҳ ме кунад

بر خاکسار محنت دنیا چه می کند

Эмин буд зи офати айём реша ам

ایمن بود ز آفت ایام ریشه ام

Умрӣаст сидои зи ҳунари даст шаста ам

عمریست سیدا ز هنر دست شسته ام

Шуд муддатӣ ки гӯша нишинӣаст пеша ам

شد مدتی که گوشه نشینی است پیشه ام