Шаб чу ёди оризи он шуъла қомат ме кунам

شب چو یاد عارض آن شعله قامت می کنم

Хонаро равшантар аз субҳ қиёмат ме кунам

خانه را روشن تر از صبح قیامت می کنم

Умри худро сарф май созам ба шодии ҳамчуи гул

عمر خود را صرف می سازم به شادی همچو گل

То маро дар шох баррагӣ ҳаст ъушрат ме кунам

تا مرا در شاخ برگی هست عشرت می کنم

Бар сари хорӣ ки аз пое ба мижгон май кашам

بر سر خاری که از پایی به مژگان می کشم

Бар сари худ сояи бонӣ дар қиёмат ме кунам

بر سر خود سایه بانی در قیامت می کنم

Нестам гардун ки гирдами гирди қурси офтоб

نیستم گردون که گردم گرد قرص آفتاب

Чун маи нав бо лаби ноне қаноат ме кунам

چون مه نو با لب نانی قناعت می کنم

Дар чунин вақте ки даврони кӯс риҳлат ме занад

در چنین وقتی که دوران کوس رحلت می زند

Содаи лавҳии байн ки кори худ ба фурсат ме кунам

ساده لوحی بین که کار خود به فرصت می کنم

Ҷои гарм худ насозам сард ҳар дам чун сапанд

جای گرم خود نسازم سرد هر دم چون سپند

Умрҳо май сӯзам ва чун шамъ тоқат ме кунам

عمرها می سوزم و چون شمع طاقت می کنم

Хонаи ойинаро аз акси пар зар карда ам

خانه آئینه را از عکس پر زر کرده ام

Ҳар ки бо ман рӯй мёрд ба давлат ме кунам

هر که با من روی میارد به دولت می کنم

Новакаш аз ҷон гузар карду нгрдидми ҳалок

ناوکش از جان گذر کرد و نگردیدم هلاک

Зини ?илам то зиндаам худро маломат ме кунам

زین الم تا زنده ام خود را ملامت می کنم

То сабақ аз ҳикмати алъайни ду чашмаш хонда ам

تا سبق از حکمت العین دو چشمش خوانده ام

Бар сари беморҳо то рафта сиҳҳат ме кунам

بر سر بیمارها تا رفته صحت می کنم

Май занам аз оҳи дил ҳар шаб ба гардуни муштҳо

می زنم از آه دل هر شب به گردون مشتها

Оташӣ дар ҷони чарх бемурувват ме кунам

آتشی در جان چرخ بی مروت می کنم

То ба чашми аҳли зоҳири ҳамчуи мижгон ҷо шавам

تا به چشم اهل ظاهر همچو مژگان جا شوم

Хешро чун калаки мӯ дар банд сӯрат ме кунам

خویش را چون کلک مو در بند صورت می کنم

Меҳрбониҳо маро дар чашм ӯ душман намӯд

مهربانی ها مرا در چشم او دشمن نمود

Булҳавас май гирдаму тарк муҳаббат ме кунам

بوالهوس می گردم و ترک محبت می کنم

Аз паии оҳўнгоҳон май давидами пеш аз ин

از پی آهونگاهان می دویدم پیش از این

Ин замони эшон агар оянд ваҳшат ме кунам

این زمان ایشان اگر آیند وحشت می کنم

Шиква ҳамеша оҷиз надорад интиқом

شکوه همیشه عاجز ندارد انتقام

Душманами номард агар бошад мурувват ме кунам

دشمنم نامرد اگر باشد مروت می کنم

Устихонам шуд сифеду ашк май резам ба хок

استخوانم شد سفید و اشک می ریزم به خاک

Донаам чун орад шуд фикр зироат ме кунам

دانه ام چون آرد شد فکر زراعت می کنم

Бозуии даврони марогар баъд аз ин фурсат диҳад

بازوی دوران مرا گر بعد از این فرصت دهد

наменишинам гӯша ӣӣу тарк суҳбат ме кунам

می نشینم گوشه یی و ترک صحبت می کنم

Кишти имсоли ман аз оби мурувват хушк монад

کشت امسال من از آب مروت خشک ماند

Шиква аз бе Лутфии арбоб қисмат ме кунам

شکوه از بی لطفی ارباب قسمت می کنم

Талх бошад белабаш бар ҳар чаҳ бигушоем забон

تلخ باشد بی لبش بر هر چه بگشایم زبان

Рӯза дорам орзӯи хурмоӣ ҷинат ме кунам

روزه دارم آرزو خرمای جنت می کنم

Ҳар куҷои он шамъи базм оро нишинад сидо

هر کجا آن شمع بزم آرا نشیند سیدا

Теғ агар бар фарқам ояд истиқомат ме кунам

تیغ اگر بر فرقم آید استقامت می کنم