Қабои худ чу гули имрӯзи пора пора кунам

قبای خود چو گل امروز پاره پاره کنم

зи чоки синаи хаёли туро назора кунам

ز چاک سینه خیال تو را نظاره کنم

Хурӯши нолаи ман аз замини баради ором

خروش ناله من از زمین برد آرام

Шабӣ ки арзўии хоб гоҳўораҳ кунам

شبی که ارزوی خواب گاهواره کنم

зи бас ки нест дар айёми суҳбати гармӣ

ز بس که نیست در ایام صحبت گرمی

Рӯм чу оташу манзил ба санг хора кунам

روم چو آتش و منزل به سنگ خاره کنم

Табиби набзи дилро дар изтироби андохт

طبیب نبض دل را در اضطراب انداخت

Куҷои рӯм бкаҳ гӯям дигар чаҳ чора кунам

کجا روم بکه گویم دگر چه چاره کنم

Шабӣ ба хоби ман он тундху наме ояд

شبی به خواب من آن تندخو نمی آید

Дамид субҳи ҷуз то кӣ истихора кунам

دمید صبح جز تا کی استخاره کنم

Ҳисоби рӯзи қиёмат ба худ кунам осон

حساب روز قیامت به خود کنم آسان

Гуноҳи хеши ман ӣнҷо агар шумора кунам

گناه خویش من اینجا اگر شماره کنم

Ба хонаи моҳи ман эй сидо наме ояд

به خانه ماه من ای سیدا نمی آید

Сифед агар баррааши чашм чун ситора кунам

سفید اگر برهش چشم چون ستاره کنم