Сабо оварад дӯш аз мейри олии нома Эй сӯем

صبا آورد دوش از میر عالی نامه‌ای سویم

Ки аз ҳар ҷонибии даврон дарӣ бикшод бар рӯем

که از هر جانبی دوران دری بگشاد بر رویم

Паии таслим ҷо дорам ба сар чун хати пешонӣ

پی تسلیم جا دارم به سر چون خط پیشانی

Ки ҳар ҳарфаш калидӣ шуд ба қуфл чин абрӯем

که هر حرفش کلیدی شد به قفل چین ابرویم

Муаттари сохт чун анбари савод ӯ димоғам ро

معطر ساخت چون عنبر سواد او دماغم را

Чу гул ҳар субҳдам во мекунам ӯро ва ме бӯем

چو گل هر صبحدم وا می کنم او را و می بویم

Сафои коғазаш аз бас ки созад кори сайқал ро

صفای کاغذش از بس که سازد کار صیقل را

зи акси пушт ӯ шуд сафҳа ойина зонуем

ز عکس پشت او شد صفحه آئینه زانویم

зи лутф ӯ ба гардун рафтаам аз пила ҳастӣ

ز لطف او به گردون رفته ام از پله هستی

На бинад баъд аз ин санги камӣ чашм тарозуем

نه بیند بعد از این سنگ کمی چشم ترازویم

Аҷаб набӯд агар созад шукри резии неи калакам

عجب نبود اگر سازد شکر ریزی نی کلکم

Ки дар ҳинд сухан умрӣаст неъмат парвар ӯем

که در هند سخن عمریست نعمت پرور اویم

з хон ҳеҷ кас аз бскаҳ ангуштӣ накардам тар

ز خوان هیچ کس از بسکه انگشتی نکردم تر

Хат таслим дода осмон бар даст ва бозуем

خط تسلیم داده آسمان بر دست و بازویم

Фалак аз базм ӯ эй сидо то даврам афганда

فلک از بزم او ای سیدا تا دورم افگنده

намедонам чаҳ месозам намедонам чаҳ ме гӯям

نمی دانم چه می سازم نمی دانم چه می گویم