Гирдбодами хок дар чашм чароғат ме кунам

گردبادم خاک در چشم چراغت می کنم

Бо забони оташин чун лола доғат ме кунам

با زبان آتشین چون لاله داغت می کنم

наме тавонам гулшанатро сӯхт аз як барқи оҳ

می توانم گلشنت را سوخت از یک برق آه

Поси хотири дореи гулҳои боғат ме кунам

پاس خاطر داریی گلهای باغت می کنم

Бодаи ноБам вале чашмат ба хӯнам ташна аст

باده نابم ولی چشمت به خونم تشنه است

Равғани бодомам аммо бедимоғат ме кунам

روغن بادامم اما بی دماغت می کنم

Бо вуҷӯд онкӣ медонам куҷои дории мақом

با وجود آنکه می دانم کجا داری مقام

Лек бо худ пас намеоем суроғат ме кунам

لیک با خود پس نمی آیم سراغت می کنم

То наризад бодаи васлат ба коми сидо

تا نریزد باده وصلت به کام سیدا

Чашми пари хӯнро нигаҳбон аёғт ме кунам

چشم پر خون را نگهبان ایاغت می کنم