Бар замин монанди ашк аз чашмтар афтода ам

بر زمین مانند اشک از چشم تر افتاده ام

Хок бар сар мекунам то аз назар афтода ам

خاک بر سر می کنم تا از نظر افتاده ام

Тӯтӣам аммо зи як парвози биҷои сохтан

طوطیم اما ز یک پرواز بیجا ساختن

Сад биёбони давр аз кони шукр афтода ам

صد بیابان دور از کان شکر افتاده ام

Бар шикасти ман агар даврони камар бандад равост

بر شکست من اگر دوران کمر بندد رواست

Аз чамани берун чу нахл бесамар афтода ам

از چمن بیرون چو نخل بی ثمر افتاده ام

То кадомин сӯ хиромон бугзарад он шохи гул

تا کدامین سو خرامان بگذرد آن شاخ گل

Ҳамчуи нақши пой дар ҳар раҳгузар афтода ам

همچو نقش پای در هر رهگذر افتاده ام

Нисбатӣ набӯд ҷигарбанди маро бо моҳи Миср

نسبتی نبود جگربند مرا با ماه مصر

Пер канъон нестам давр аз падар афтода ам

پیر کنعان نیستم دور از پدر افتاده ام

Сидои боғи баҳори хешро додам зи даст

سیدا باغ بهار خویش را دادم ز دست

Чу насими субҳ дар фикри сафар афтода ам

چو نسیم صبح در فکر سفر افتاده ام