Аз сари кӯии ту бо сад ҳасрат эй гул май рӯм

از سر کوی تو با صد حسرت ای گل می روم

Маҳмили худ бастаам аз боли булбул май рӯм

محمل خود بسته ام از بال بلبل می روم

Гулшанӣ будам марои боди хазон тороҷ кард

گلشنی بودم مرا باد خزان تاراج کرد

Бо димоғи хушк ҳамчун накҳати гул май рӯм

با دماغ خشک همچون نکهت گل می روم

Истиқомат нест дар якҷоӣ бо девонагон

استقامت نیست در یکجای با دیوانگان

Рахти худ печидаи зини гулшан чу сунбул май рӯм

رخت خود پیچیده زین گلشن چو سنبل می روم

Кӯдакӣ гардад чу санги серумаи сади роҳи ман

کودکی گردد چو سنگ سرمه سد راه من

Чун нигаҳ афтод аз чашмами тағофул май рӯм

چون نگه افتاد از چشمم تغافل می روم

Зодроаҳи хоксорон аз ҳаво пайдо шавад

زادراه خاکساران از هوا پیدا شود

Гирдбодам дар биёбони таваккул май рӯм

گردبادم در بیابان توکل می روم

Шонаам ғайр аз парешонеи маро дар бор нест

شانه ام غیر از پریشانی مرا در بار نیست

Тираи бахтам дар хаёли зулфу кокул май рӯм

تیره بختم در خیال زلف و کاکل می روم

Ҷӯши ашками сидо помол созад чарх ро

جوش اشکم سیدا پامال سازد چرخ را

Мавҷи сайли навбаҳорам аз сари пул май рӯм

موج سیل نوبهارم از سر پل می روم