Дарӣ кушода нагардад агар гадоӣ шавам

دری گشاده نگردد اگر گدای شوم

Ба устихони қанди оташ агар ҳамЭй шавам

به استخوان قند آتش اگر همای شوم

Маро чу гирд ба дунбол хеш нагузоранд

مرا چو گرد به دنبال خویش نگذارند

Агар ба қофилаи Хизр раҳнамоӣ шавам

اگر به قافله خضر رهنمای شوم

з кокулаш нагузоранд бар кафами торӣ

ز کاکلش نگذارند بر کفم تاری

Агар чу шонаи саросари гиреҳ гушой шавам

اگر چو شانه سراسر گره گشای شوم

Матоъи қофила ҳо нест ҷузи гаронии гӯш

متاع قافله ها نیست جز گرانی گوش

Фиғон баланд насозам агар дароӣ шавам

فغان بلند نسازم اگر درای شوم

Маро ки дар каф дил нест як дирами доғӣ

مرا که در کف دل نیست یک درم داغی

Ба базми лолаи изорон чигуна ҷой шавам

به بزم لاله عذاران چگونه جای شوم

Агар ба чашмаи ойина акс андозам

اگر به چشمه آئینه عکس اندازم

зи бахти тираи саропои миён лой шавам

ز بخت تیره سراپا میان لای شوم

Ба базм бесар ва поён сиррӣаст хубон ро

به بزم بی سر و پایان سریست خوبان را

Ба маслиҳати ду се рӯзии бараҳна пой шавам

به مصلحت دو سه روزی برهنه پای شوم

Ба боди субҳи марои бас ки сидои хўишист

به باد صبح مرا بس که سیدا خویشیست

Чаҳ лозимаст ки бехона ва сарой шавам

چه لازم است که بی خانه و سرای شوم