Ашки чашми шабнамам дар ҳасрат рӯй гулам

اشک چشم شبنمم در حسرت روی گلم

Дасти пурвирди фиғонами хонаи зоди булбулам

دست پرورد فغانم خانه زاد بلبلم

Ҳосил ман нест дар айёми ғайр аз печу тоб

حاصل من نیست در ایام غیر از پیچ و تاب

Дар биёбони гирдбодам дар гулистони сунбулам

در بیابان گردبادم در گلستان سنبلم

Зрдрўиӣ май кашам аз дасти хушки хештан

زردرویی می کشم از دست خشک خویشتن

Панҷаи барги хазонами шона бе кокулам

پنجه برگ خزانم شانه بی کاکلم

Ҷӯши ашками сина бар ғам май наад афлок ро

جوش اشکم سینه بر غم می نهد افلاک را

Мавҷи сайли навбаҳорами сайле рӯй пулам

موج سیل نوبهارم سیلیی روی پلم

Арғавони зорист аз хӯни сидои мижгони ман

ارغوان زاریست از خون سیدا مژگان من

Малики ҳиндами тираи бахтии дидаи шаҳри кобулам

ملک هندم تیره بختی دیده شهر کابلم

Ашки чашмам бе рахти имшаб гиреҳ шуд бар дилам

اشک چشمم بی رخت امشب گره شد بر دلم

Буи хӯн меояд аз лабҳои хушки соҳилам

بوی خون می آید از لبهای خشک ساحلم

Гар ба дарёи рӯи нуҳум гирдоб гардад гирдбод

گر به دریا رو نهم گرداب گردد گردباد

Дар чамани созам ватан гардад биёбони манзилам

در چمن سازم وطن گردد بیابان منزلم

Моҳтоб аз кулбаам чун тира бахатон бугзарад

ماهتاب از کلبه ام چون تیره بختان بگذرد

Шамъи ангушт надомат мешавад дар маҳфилам

شمع انگشت ندامت می شود در محفلم

Аз замини ман наме раведи гиёҳии ҷузи сапанд

از زمین من نمی روید گیاهی جز سپند

Хӯшаи ман барқу хирмани оҳу оташи ҳосилам

خوشه من برق و خرمن آه و آتش حاصلم

Сидои имрӯзи занам дар баҳри аҳл ҷӯад нест

سیدا امروز زنم در بحر اهل جود نیست

намеравад акнӯн ба хушкии киштии дарёи дилам

می رود اکنون به خشکی کشتی دریا دلم