Ҳиҷраш охир кард хуррами ҷони аФгори маро

هجرش آخر کرد خرم جان افگار مرا

Оқибати ин дард сиҳҳат дод бемори маро

عاقبت این درد صحت داد بیمار مرا

Аз чаман берун нахоҳам баради мижгони дурушт

از چمن بیرون نخواهم برد مژگان درشت

То насозад гул ба домани боғбони хори маро

تا نسازد گل به دامن باغبان خار مرا

Домани пари санги ӣнҷои ҳамчуи кӯҳ истода ам

دامن پر سنگ اینجا همچو کوه ایستاده ام

Сайли натавонади з ҷо ҷанбанд девори маро

سیل نتواند ز جا جنباند دیوار مرا

Аз сар мастӣ кунад дар пои минбари рақсҳо

از سر مستی کند در پای منبر رقصها

Бар сари воъиз агар монанди дастори маро

بر سر واعظ اگر مانند دستار مرا

Тоби ишқи лола рухсорон надорам беш азин

تاب عشق لاله رخساران ندارم بیش ازین

Рӯзе оташ макун ёрб хасу хори маро

روزیی آتش مکن یارب خس و خار مرا

Сидои фикри ман аз шаби зинда дорӣ шуд баланд

سیدا فکر من از شب زنده داری شد بلند

Ҳақ бисёраст бо ман чашми бедори маро

حق بسیار است با من چشم بیدار مرا