Дар чаман аз гиряи обӣ бар рухи гул май занам

در چمن از گریه آبی بر رخ گل می زنم

Оташӣ дар ғунчаи минқори булбул май занам

آتشی در غنچه منقار بلبل می زنم

Аз таъаллуқ даст мешавем чу абри навбаҳор

از تعلق دست می شویم چو ابر نوبهار

намешавам девонау по бар сари пул май занам

می شوم دیوانه و پا بر سر پل می زنم

Мурдаи парвонаро то дидаам бар пои шамъ

مرده پروانه را تا دیده ام بر پای شمع

Хешро дар обу оташ бетаъаммул май занам

خویش را در آب و آتش بی تأمل می زنم

Аз тараддуди по ба доман май кашами миҳроби вор

از تردد پا به دامن می کشم محراب وار

Панҷае дар панҷаи аҳли таваккул май занам

پنجه ای در پنجه اهل توکل می زنم

Ҳоҷат дарбон набошад хонаи занҷир ро

حاجت دربان نباشد خانه زنجیر را

Давр агар инаст худро бар тасалсул май занам

دور اگر اینست خود را بر تسلسل می زنم

Ман чаҳ кардам тираи бахатонро саромад гашта ам

من چه کردم تیره بختان را سرآمد گشته ام

Баҳри арзи ҳоли худ зону ба кокул май занам

بهر عرض حال خود زانو به کاکل می زنم

Аз парешоне ба гулшани даст бар сар май нуҳум

از پریشانی به گلشن دست بر سر می نهم

Халқ пиндоранд бар дастори сунбул май занам

خلق پندارند بر دستار سنبل می زنم

Сидои дандони бдгўро хамӯшӣ бишиканад

سیدا دندان بدگو را خموشی بشکند

Бар даҳони хасми худ санги тағофул май занам

بر دهان خصم خود سنگ تغافل می زنم