Бе ту имшаби бас ки аҳволи харобии доштам

بی تو امشب بس که احوال خرابی داشتم

Аз тиҳии оғӯши худ печу тобии доштам

از تهی آغوش خود پیچ و تابی داشتم

Пайкарам май ҷуст ҳамчун набзи беморони зи ҷо

پیکرم می جست همچون نبض بیماران ز جا

То саҳар чун мавҷи симоби изтиробии доштам

تا سحر چون موج سیماب اضطرابی داشتم

Оташами афсурда рӯй ва дар чароғам нам набӯд

آتشم افسرده روی و در چراغم نم نبود

Бе ҷамолати хона беобу тобии доштам

بی جمالت خانه بی آب و تابی داشتم

Ашк мепошед бар атрофи мижгонами намак

اشک می پاشید بر اطراف مژگانم نمک

Гоҳ мегуфтам ба чашми худ ки хобии доштам

گاه می گفتم به چشم خود که خوابی داشتم

Ҳар чаҳ мекардӣ ту имшаб буд корами пайравӣ

هر چه می کردی تو امشب بود کارم پیروی

Ҳар чаҳ мегуфтӣ забон бе ҷавобии доштам

هر چه می گفتی زبان بی جوابی داشتم

Май шимурдам ҳар замони доғ шаб бигузашта ро

می شمردم هر زمان داغ شب بگذشته را

То ба вақти субҳ бо худ сари ҳисобии доштам

تا به وقت صبح با خود سر حسابی داشتم

Дар хаёли хати рухсори ту ҳушам рафта аст

در خیال خط رخسار تو هوشم رفته است

Гарчи дар зоҳир ба пеши рӯи китобии доштам

گرچه در ظاهر به پیش رو کتابی داشتم

Чун нигаред хӯн ба ҳолами рӯзу шаб эй сидо

چون نگرید خون به حالم روز و شب ای سیدا

Дар канори хеши моҳу офтобии доштам

در کنار خویش ماه و آفتابی داشتم