Май рӯм дар боғу сар дар пой сунбул ме кунам

می روم در باغ و سر در پای سنبل می کنم

Умрро чун шонаи сарфи зулф ва кокул ме кунам

عمر را چون شانه صرف زلف و کاکل می کنم

наменивисам аз чаман бо он гули рӯи нома ӣӣ

می نویسم از چمن با آن گل رو نامه یی

Хомаи таҳрир аз минқор булбул ме кунам

خامه تحریر از منقار بلبل می کنم

Нест ҳоҷати зоди роҳ аз хеши беруни рафта ро

نیست حاجت زاد راه از خویش بیرون رفته را

Гирдбодами по ба домон таваккул ме кунам

گردبادم پا به دامان توکل می کنم

Ғунча хусбам сидо умрӣаст дар боғи ҷаҳон

غنچه خسبم سیدا عمریست در باغ جهان

Андалебигар ба сар вақтам расад гул ме кунам

عندلیبی گر به سر وقتم رسد گل می کنم