Хабар аз зулф ӯ бо ҷони ғам пайваста оварадам

خبر از زلف او با جان غم پیوسته آوردم

Аҷаби рӯзи сиёҳӣ бар сари ин хаста оварадам

عجب روز سیاهی بر سر این خسته آوردم

зи макри осмони исмат халосам дод чун Юсуф

ز مکر آسمان عصمت خلاصم داد چون یوسف

Буруни худро азин на хона дар баста оварадам

برون خود را ازین نه خانه در بسته آوردم

Нигоҳам шуд чу шохи арғавон аз рӯй он нўхт

نگاهم شد چو شاخ ارغوان از روی آن نوخط

Дар айёми хазони зини бӯстон гулдаста оварадам

در ایام خزان زین بوستان گلدسته آوردم

Дарӣ аз қибла чун миҳроби вогрдид бар рӯем

دری از قبله چون محراب واگردید بر رویم

Ба ёди хеш то он абрӯӣ пайваста оварадам

به یاد خویش تا آن ابروی پیوسته آوردم

Ба боғ аз норасоӣ сарв мезад лофи раъное

به باغ از نارسایی سرو می زد لاف رعنایی

Чу қамарии пеши қадаш гардан барбаста оварадам

چو قمری پیش قدش گردن بربسته آوردم

Ба фарёд омад аз ҷнбондни занҷир дар гӯшам

به فریاد آمد از جنباندن زنجیر در گوشم

Сазои онкии рӯ дар хона дарбаста оварадам

سزای آنکه رو در خانه دربسته آوردم

Кашидам сидои по аз бисоти мардуми дунё

کشیدم سیدا پا از بساط مردم دنیا

Ба кафи имрӯзи домони дил ворастаа оварадам

به کف امروز دامان دل وارسته آوردم