Машъал тавр таҷаллӣаст дили анвари мо

مشعل طور تجلیست دل انور ما

Дасти нӯронӣ Мӯсоаст зи по то сари мо

دست نورانی موسی است ز پا تا سر ما

Асари сӯхтагон то ба қиёмат боқӣаст

اثر سوختگان تا به قیامت باقیست

наме тавон шамъ барафрӯхт зи хокистари мо

می توان شمع برافروخت ز خاکستر ما

Аз шикасти дили мо санг ба фарёд ояд

از شکست دل ما سنگ به فریاد آید

Ҳамчуи гул доғ шуд аз паҳлавии мо бистари мо

همچو گل داغ شد از پهلوی ما بستر ما

Ба гирифтореи модоми саросар шудаи чашм

به گرفتاریی مادام سراسر شده چشم

Май пурди дидаи сайёд ба болу пари мо

می پرد دیده صیاد به بال و پر ما

Пушти ойинаи зи ҷавҳар ба замин ме ояд

پشت آئینه ز جوهر به زمین می آید

намекунад мӯии гаронӣ ба тани лоғари мо

می کند موی گرانی به تن لاغر ما

Тоҷ додан ба гадои зинат шоҳон бошад

تاج دادن به گدا زینت شاهان باشد

эй ҳумо давр макун сояи худ аз сари мо

ای هما دور مکن سایه خود از سر ما

намешавад сафҳаи ойинаи зи сайқали равшан

می شود صفحه آئینه ز صیقل روشن

Ҷанг доранд батон бар сари хокистари мо

جنگ دارند بتان بر سر خاکستر ما

намедиҳад ғунчаи гулзори ҳаваси буии зуком

می دهد غنچه گلزار هوس بوی زکام

Шавад аз ншоء май хушки димоғтар мо

شود از نشاء می خشک دماغ تر ما

Рўзгорист ки бар гирд ҷаҳон ме гардад

روزگاریست که بر گرد جهان می گردد

Сари хуршеди фалак дар талаби соғари мо

سر خورشید فلک در طلب ساغر ما

Ткмаҳи тоҷи сари давлати шоҳӣ марг аст

تکمه تاج سر دولت شاهی مرگ است

Кор шамшер кунад боли ҳумо бар сари мо

کار شمشیر کند بال هما بر سر ما

Ҳамчуи гули хотири мо ҷамъ набошад зи ҳавос

همچو گل خاطر ما جمع نباشد ز حواس

Вақт онаст ки бар ҳам хӯрд ин дафтари мо

وقت آنست که بر هم خورد این دفتر ما

Мо чу аз хона паридем ба дом афтодем

ما چو از خانه پریدیم به دام افتادیم

Ёди парвози буруни рафтаи зи болу пари мо

یاد پرواز برون رفته ز بال و پر ما

Чашми мо мотам бисёр ҳарифон дидаст

چشم ما ماتم بسیار حریفان دیدست

Карда дар хоки ду сад шиша май соғари мо

کرده در خاک دو صد شیشه می ساغر ما

Кор шамшер кунад оҳи дили мазлӯмон

کار شمشیر کند آه دل مظلومان

Хӯрда аз чашмаи хӯни оби дами ханҷари мо

خورده از چشمه خون آب دم خنجر ما

Аз неи калаки ту бо мо қафасӣ бофта анд

از نی کلک تو با ما قفسی بافته اند

Устихонӣаст намоён шуда аз пайкари мо

استخوانیست نمایان شده از پیکر ما

Найзаи хомаи моро ба ҷаҳон кард илм

نیزه خامه ما را به جهان کرد علم

Назари марҳамати мейри суханпарвар мо

نظر مرحمت میر سخن پرور ما

Коми дил аз гули хуршед чу шабнам гирад

کام دل از گل خورشید چو شبنم گیرد

Сидо ҳар ки назар ёфт зи чашмтар мо

سیدا هر که نظر یافت ز چشم تر ما