Ба доми дилбарӣ афтодаам гмгштаҳи тадбирам

به دام دلبری افتاده ام گمگشته تدبیرم

Саропои ваҳшатам дар кӯй ӯ оҳӯии тасвирам

سراپا وحشتم در کوی او آهوی تصویرم

Заъифам бар таманнои дили худ бас наме оем

ضعیفم بر تمنای دل خود بس نمی آیم

Ҳаваси девона ва борӣктар аз мӯаст занҷирам

هوس دیوانه و باریکتر از موست زنجیرم

Асо аз хона ам наниҳода чун паргори пои берун

عصا از خانه ام ننهاده چون پرگار پا بیرون

Нарафта ҷониби сайдии зи оғӯши камони тирам

نرفته جانب صیدی ز آغوش کمان تیرم

зи даврон умрҳо шуд тар нигардида лаби хушкам

ز دوران عمرها شد تر نگردیده لب خشکم

Надора қатраи ширӣ ба пистони модари перам

نداره قطره شیری به پستان مادر پیرم

Хасу хошоки натавонад шудан бо барқи сади роҳ

خس و خاشاک نتواند شدن با برق سد راه

Сар худ мехӯрд ҳар кас ки мегардад Аннани гирам

سر خود می خورد هر کس که می گردد عنان گیرم

Диҳад калаки сухани санҷами тасаллии нафаси саркаш ро

دهد کلک سخن سنجم تسلی نفس سرکش را

Набошад зини Нитсаатон ҷузи қаноати рӯзеи шерам

نباشد زین نیستان جز قناعت روزیی شیرم

Ба олам нест чун аҳли тамаъии яксони сулӯки ман

به عالم نیست چون اهل طمعی یکسان سلوک من

Биравӣ дӯстон ойинаам бо хасми шамшерам

بروی دوستان آئینه ام با خصم شمشیرم

Сари худ мондаам аз бе касе бар кандаи зону

سر خود مانده ام از بی کسی بر کنده زانو

зи чини домани худ умрҳо шуд по ба занҷирам

ز چین دامن خود عمرها شد پا به زنجیرم

Ба садри синаи душман чу пайконаст ҷои ман

به صدر سینه دشمن چو پیکانست جای من

Худовандо макун дунболаи рӯ ҳамчун пари тирам

خداوندا مکن دنباله رو همچون پر تیرم

зи ҷӯии аҳли давлат тар накарда калаками ангуштӣ

ز جوی اهل دولت تر نکرده کلکم انگشتی

Аз ин сарчашма умрӣ шуд ки Ром хӯрдаст нахчирам

از این سرچشمه عمری شد که رم خوردست نخچیرم

Манеҳ бар дӯшам эй марҳами кафи рӯбоҳи бозӣ ро

منه بر دوشم ای مرهم کف روباه بازی را

Ба доғи синаи чанголи палангами нохуни шерам

به داغ سینه چنگال پلنگم ناخن شیرم

Сипеҳр дорӣ макун эй чархи пеши оҳи мазлӯмон

سپهر داری مکن ای چرخ پیش آه مظلومان

Макун андеша аз пайкон ҳазар кун аз пари тирам

مکن اندیشه از پیکان حذر کن از پر تیرم

На осоед касе дар ин биёбон аз шикори ман

نه آساید کسی در این بیابان از شکار من

Харобам ташнаам бадаст ва поем оҳӯии перам

خرابم تشنه ام بدست و پایم آهوی پیرم

Ба зӯри даст бозу мехӯрам эй сидои рӯзӣ

به زور دست بازو می خورم ای سیدا روزی

Маро чун кӯҳкани хӯн ҷигар бошад ба аз шерам

مرا چون کوهکن خون جگر باشد به از شیرم